< Bybelnavraag uit Filippense
V: In Fil, wat is die hoofpunt van die boek?
A: Een belangrike punt in Filippense is om vrolik te wees, want die woord "vreugde" verskyn 16 keer. Dit is nie bloot 'n mooiweer-vreugde wat iemand net het as alles goed gaan nie. Dit is 'n "alleweer-vreugde" wat vrolik is in die tronk, by 'n byna-fataal siekte, in die aangesig van eksterne teenstand, en in oorwinnings in jou persoonlike lewe. Die boek Filippense bespreek ook eerlik "diefstal van vreugde".
Omstandighede behoort nie ons vreugde te verminder nie (Filippense1:12 , 15–18). As 'n mede-gelowige vir jou sê sy vaar redelik goed onder die omstandighede, vra hulle wat hulle doen, wat hulle leef onder die omstandighede.
Mense behoort nie ons vreugde weg te neem nie, soos Filippense 2:2-4,14,21 en Filippense 3:2-7 wys.
Dinge, of die gebrek daaraan, behoort nie ons vreugde weg te neem nie. Filippense3:19 en4:11 –12 sê dat ons vreugde konstant behoort te wees, ongeag wat ons het. Moet ook nie dink dat jy gelukkiger sal wees as jy meer dinge het nie.
Sorg moet nie ons vreugde wegneem nie, maar ons eerder tot gebed dryf, soos Filippense 4:6-7 wys.
Twis, selfs onder gelowiges, behoort nie ons vreugde weg te neem nie, soos Filippense 4:2-3 wys.
Soos die New Geneva Study Bible p.1873 dit stel, "klink Filippense van vreugde en dankbaarheid vir die wyse waarop God Sy verlossingswerk onder die Filippense voortvoer en vir die spesiale band wat tussen Paulus en sy lesers bestaan."
Die NIV Study Bible bl. 1801 sê dat Paulus se primêre doel was om die Filippense te bedank. Hy wou ook oor sy eie situasie rapporteer, die Filippense in vervolging aanmoedig, hulle aan nederigheid en eenheid herinner, Timoteus en Epafroditus aanbeveel, en waarsku teen die Jodaisers en libertyns.
V: Filippense kan die brief van vreugde genoem word, omdat Paulus se vreugde oor God, die Filippense en die evangelie oorlopend was. Hoe kweek ons warmte en vreugde in ons lewe vandag?
A: Paulus kon oor sy gevangenskap, sy gesondheid ná die slae, of ander teëspoed gekla het. Maar in plaas daarvan het Paulus gekies om op God en op ander rondom hom te fokus. Die Filippense en ander kerke was dikwels in sy gedagtes. Selfs toe hy in die tronk was, het Paulus geweet dat God steeds op Sy troon was, en dat hy eendag by Christus in die hemel sou wees. Paulus het nie geweet wanneer hy na die hemel sou gaan nie, maar weer eens, hy het nie hoef te weet nie. Paulus het 'n doel in die lewe gehad wat groter as hy was. Het jy 'n doel in die lewe wat groter as jy is?
V: In Filippense 1, wat weet ons van die stad Filippi?
A: Filippi is oorspronklik "Crenides/Krenides" genoem, wat fonteine beteken. Filippus van Masedonië, Alexander se vader, het dit in 356 v.C. verower en na homself hernoem. Daar was goudmyne naby. In 42 v.C. het Mark Antony en Octavianus Brutus en Cassius by Filippi verslaan. Mark Antony het Romeinse soldate gehad wat daar gewoon het. In 30 v.C. het Octavianus (Keiser Augustus) beveel dat sommige mense in Italië na Filippi moes verhuis, terwyl hulle hul regte as Romeinse burgers behou, insluitend dat hulle nie soveel belasting moes betaal nie, en dat hulle hul nuwe land as deel van Italiaanse grondgebied kon beskou. Daar was 'n beroemde mediese skool daar, volgens The Expositor's Bible Commentary, deel 9, bl. 460. Paulus het die kerk daar in 50 n.C. gestig. Hy het daarheen teruggereis op sy derde sendingreis in 55–56 n.C. Paulus het Filippense waarskynlik omstreeks 60–61 n.C. geskryf, wat sou beteken dat die kerk ongeveer tien jaar oud was.
Aangesien Filippi te min Jode gehad het om 'n sinagoge te vorm, haal Paulus nie uit die Ou Testament aan in Filippense nie, soos hy wel doen in Romeine, 1 en 2 Korintiërs, Galasiërs en Efesiërs.
V: In Fil 1:1, 1 Kor 1:1, Kol 1:1, 1 Tess 1:1 en 2 Tess 1:1, is hierdie boeke deur verskeie outeurs soos beweer word, of net deur Paulus?
A: Aangesien 'n brief van 'n span deur net een persoon opgestel kan word, was Paulus waarskynlik die enigste skrywer. Sien die bespreking oor Filippense 3 vir meer oor Paulus as die skrywer van die hele brief aan die Filippense.
V: In Fil 1:1, toon die gebruik van die term "biskop/opziener" 'n laat datum vir Paulus se briewe aan, soos sommige beweer het?
A: Nee, want die gemeenskap by Qumran, waar die Doodsee-rolle gevind is, het voor Christus ook die amp van biskop/opziener gehad. In Handelinge 20:28 het Paulus die biskoppe van Efese aangespreek. 1 Petrus 5:2 verwys ook na biskoppe/opzieners.
V: In Filippense 1:1 en Kolossense 1:2, aan wie skryf Paulus die "heiliges"? Kan gewone Christene hierdie boeke ignoreer?
A: Die Bybelse gebruik van "saints" of "afgesonderdes" beteken alle gelowiges.
V: In Fil 1:4, Rom 1:9 en 2 Tim 1:3 het Paulus regtig sonder ophou en in elke gebed vir mense gebid?
A: Hy het waarskynlik in elke gebed vir God se mense gebid, wat is wat dit beteken.
V: In Fil 1:5, hoe was die Filippense presies vennote saam met Paulus in die evangelie?
A: Die Griekse woord vir vennoot hier, koinonia, is 'n sakewoord. Die Skrif sê nie uitdruklik hoe hulle vennote was nie, maar soos 'n sakevennoot deel in geldelike belegging, tyd en belonings, stel die Skrif drie dinge voor:
Finansiële bydrae: Die stad Filippi was in Macedonië, en die Macedoniese kerke was baie vrygewig, volgens 2 Korintiërs 8:1-5. Paulus sê die Filippense kerk in die besonder het hom weer en weer voorsien in Filippense 4:15-18.
Tyd en mense: Epafroditus, Euodia, Sintyche, Syzigus, Klemens en ander het saam met Paulus gedien in Filippense 2:25; 4:2-3.
Belonings: Die Filippense, soos Paulus, kon uitsien na hul burgerskap in die hemel en toekomstige verheerliking in Filippense 3:20-21. Daarbenewens het Paulus die Filippense gelowiges as deel van sy beloning beskou, sy kroon in die hemel in Filippense 4:1.
V: In Fil 1:7, behoort daar te staan "opgesluit in die tronk" (Williams) of kettings of bande?
A: Die Griekse woord hier, desmos, beteken 'n band, boei, ketting vir 'n gevangene, of selfs 'n liggaamsband. Dus is die meer presiese vertaling ketting of band, maar die Grieks spesifiseer nie van watter materiaal dit is nie. In die antieke wêreld was y -metaalkettings vir gevangenes algemeen. Green se Letterlike Vertaling sê "bande", en die BSB sê "kettings".
V: In Filippense 1:11, wat beteken "die vrug van geregtigheid" presies?
A: Dit is 'n ongewone uitdrukking. Behalwe Amos6:12 , is die enigste soortgelyke uitdrukkings in Hebreërs12:11 , wat "oes van geregtigheid" het, en Jakobus3:18 , wat "vrug van geregtigheid" het. Die vrug van geregtigheid het ten minste drie aspekte.
Interne karakter: Geregtelike lewe help om 'n regverdige hart te kweek. Die vrug van die Gees word in Galasiërs 5:22-23 gelys.
Eksterne resultate: Die vrug van geregtigheid sluit natuurlik regverdige dade en die afwesigheid van bose dade in, maar dit behels meer voordele as dit. Dit sluit vryheid in van die vrees dat iemand sal ontdek wat jy gedoen het of nie gedoen het nie, en dit help om vertroue en hegte vriendskappe met ander te bou. As ons as kinders van die lig leef (Efesiërs 5:8), hoef ons nie bekommerd te wees oor die lig wat op ons lewens skyn nie.
Prys aan God: Die regverdige hart en regverdige dade van 'n gelowige behaag God en verheerlik Hom. Ondanks watter agtergrond ons ook al gehad het, ondanks watter versoekings ons vandag het, en ondanks enige bekommernisse oor ons toekoms, is ons geregtigheid 'n getuienis wat engele, demone en God kan sien. Ons geregtigheid behoort nie 'n strik vir ons te word deur ons trots op te blaas of deur te dink dat ons iets vir die saligheid verdien nie. Maar ons wete dat ons God behaag, behoort 'n bemoediging vir ons te wees.
V: In Filippense 1:14, hoe het dit ander Christene aangemoedig dat Paulus in die tronk beland het?
A: Paulus het nie gesê hulle was net aangemoedig nie, of dat goeie Christene bly was om te sien hoe Paulus ly. Eerder is hulle aangemoedig om die woord van God meer dapper en vreesloos uit te spreek. Baie kere sien Christene nie 'n dringendheid om hul rol in die verspreiding van die evangelie te vervul nie wanneer daar iemand anders is wat 'n goeie werk kan doen.
V: In Fil 1:15-18, hoe is dit goed dat mense Christus uit jaloesie en mededinging preek, nie opreg nie?
A: Prediking uit verkeerde motiewe is nie so goed soos prediking uit die regte motiewe nie. Dit is Christelike diens aan God in die krag van die vlees. Maar om die ware Evangelie korrek te laat preek uit verkeerde motiewe is beter as om dit nie te laat preek nie.
V: In Filippense 1:20, waarom is Paulus bekommerd dat hy nie in verlegenheid gebring sal word nie?
A: Paulus het gesê dat hy gehoop het dat sy moed en dapperheid hom nie sou laat in die steek wanneer hy lyding en moontlik die dood vir Christus sou deurmaak nie.
V: In Fil 1:21, hoe was dit waar dat "om te lewe is Christus en om te sterf is wins"?
A: Paulus het opgemerk dat hy in 'n wen-wen-situasie was. As hy gesterf het, sou hy gewen deur na die Hemel te gaan en Jesus te sien. Soos 2 Korintiërs 5:8 wys, is om van die liggaam afwesig te wees om by die Here tuis te wees.
As Paulus egter op hierdie aarde sou bly lewe, sou hy steeds vrugbare bediening kon voortsit en ander kon help, soos Filippense 1:22-24 en Romeine 1:11-12 toon.
V: In Filippense1:23 , wat beteken die woord "weggaan" presies?
A: Hierdie Griekse woord is deur matrose gebruik om te seil. 'n Christen se dood kan beskou word as 'om huis toe te seil'. Hierdie woord is ook deur boere gebruik om 'n os los te span. Christene word losgespan van hul arbeid en stryd op aarde wanneer hulle sterf.
V: In Fil 1:27, hoe leef 'n gelowige "waardig tot die evangelie" en hoe nie?
A: Jesus het die volle prys vir ons sondes betaal, maar sommige Christene het begin leef asof hulle nog in hulle sondes is. Uiteindelik sal hulle beskaamd wees. As almal geweet het jy is 'n Christen, en almal geweet het wat jy doen, sou jy tevrede gewees het met jou getuienis?
V: In Filippense 2:3-4, as Christene, hoe kan ons wys dat ons ander belangriker as onsself ag?
A: Eerstens kan jy klein dingetjies doen, soos om op ander te wag, jou pas te verminder om in dieselfde tempo as ander te loop, en die deur oop te hou vir ander. Of jy nou 'n seun is wat die deur oophou vir 'n meisie, of 'n meisie wat die deur oophou vir 'n seun, dit maak geen verskil nie; ons is almal een in Christus.
Belangriker is ander dinge soos om na ander te luister, nie ander te onderbreek nie, en daarop te fokus om na ander te luister sodat jy sal onthou wat hulle gesê het.
Daarbenewens kan jy groter, opofferende dinge doen, soos om jou posisie vir hulle prys te gee en jou tyd en geld met hulle te deel. Ry hulle rond as hulle daarvoor 'n behoefte het.
In 'n ideale samelewing behoort mense vriende met ander te wees en saam met ander gesien te word, ongeag hul kultuur, ras of etniese agtergrond, finansiële status, geld, of onder tieners "koelheid". Maar moenie vergeet nie, ons leef nog nie in 'n ideale samelewing nie, omdat ons nog nie in die hemel is nie. Maar as 'n demonstrasie van 'n voorsmakie van die hemel, en die liefde wat ons nou vir mekaar het, wees by hulle, sit by hulle, en laat ander sien dat jy by hulle is. Wanneer jy na ' ' gaan, moet jy nooit bekommerd wees dat jy niemand het om by te sit nie. Inteendeel, jy moet die mense soek wat alleen is, of met wie ander dalk nie saam wil sit nie, en moeite doen om by hulle te sit en hulle te leer ken.
Onthou dat Jesus gesê het dat wie groot onder hulle wil wees, 'n dienaar moet wees (Mattheüs 20:26 en Markus 10:43).
V: In Fil , aangesien Christus die gedaante van God gehad het, hoe kon Christus self God wees?
A: Die woord "vorm" beteken ook natuur. Filippense2:10 is 'n parafrase van Jesaja 45:23, behalwe dat Jesaja na Yahweh verwys.
Jesus is nie God die Vader nie, maar as deel van die Drie-eenheid is Jesus ons God (Johannes20:28 ), word Hy God genoem (Hebreërs 1:9), en word Hy as God aanbid (Hebreërs 1:6). Hy het die volheid van God (Kolossense 1:19; 2:9), waarvan Jesus Hom deur Sy eie krag moes ontledig.
V: In Filippense 2:6-9, hoe het Christus presies Homself ontledig?
A: 'n aardse prins kan sy juwele en koninklike mantels afsit, hom as 'n bedelaar aantrek en die strate ingaan. Die prins, sonder sy bykomstighede, is egter steeds die prins.
Hierdie vers sê slegs spesifiek dat Christus vrywillig Homself verneder het en gedoen het wat nodig was om 'n mens te word; dit sê nie hoe nie. Christus het in Johannes 17:5 die Vader gevra om Hom die heerlikheid terug te gee wat Hy gehad het voordat die wêreld begin het. Jesus was nog steeds God terwyl Hy op aarde was (Hebreërs 1:8-9; Johannes 1:1 + Hebreërs 13:8) en werd tot dieselfde eer en aanbidding (Johannes5:22 –23;9:39 ).
Die Volledige Boek met Bybelantwoorde bl. 101–102 sê Christus het nie enige goddelike eienskappe "opgegee" nie, maar het bloot 'n "vrywillige nie-gebruik" van sommige goddelike eienskappe gehad. Ander Christene is nie daarmee saam nie en sê Christus het sommige van die sekondêre goddelike eienskappe "opgegee", maar nie op 'n wyse wat Hom nie meer as God sou laat wees nie. Hoe dit ook al sy, bly die feit dat Hy beide God en mens was. Now That's a Good Question bl. 42-43 gee 'n kort teologiese geskiedenis van hierdie kwessie en beklemtoon dat God die Seun nooit opgehou het om God te wees nie. When Critics Ask bl. 481 wys ook daarop dat Jesus steeds God was, maar Hy het Homself ontledig van Sy regte as godheid.
V: In Fil 2:6-11, was dit 'n vroeë Christelike hymne in plaas daarvan dat dit oorspronklik deur Paulus geskryf is?
A: Al is daar geen eksterne bewyse dat dit 'n vroeë Christelike hymne is nie, dui die poëtiese ritme dit wel aan. Ongeag of Paulus dit oorspronklik geskryf het of dit uit 'n hymne gekopieer het, is dit steeds in die Brief aan die Filippense onder Paulus se gesag geskryf.
Millard J. Erickson se Christian Theology, bl. 689, sê die mening dat dit 'n Arameese hymne was, dateer van Ernst Lohmeyer. Erickson wys egter daarop dat daar geen eensgesindheid is oor hoe om die gedeelte in strofes op te deel nie (anders as by die Psalms). Of dit nou 'n hymne is of nie, dit beïnvloed nie die betekenis daarvan nie, want "interpretasie kan nie deur vorm gereguleer word nie."
V: In Fil 2:10, waarom sal elke knie voor Jesus buig?
A: Dit is 'n baie soortgelyke gedagte as in Jesaja 45:23-24, waar God sweer dat elke knie voor die HERE sal buig. Jesus is nie net die hoop van die wêreld nie; Hy is die enigste hoop van die hele wêreld. Dit sal waarskynlik plaasvind tydens die Groot Wit Troon-oordeel. Hierdie vers wys ook dat teen die tyd dat dit gebeur, almal die Evangelie gehoor het.
V: In Filippense 2:12, waarom het Paulus onderskeid gemaak tussen gehoorsaamheid in sy teenwoordigheid en gehoorsaamheid in sy afwesigheid?
A: Toe sowel as nou, gehoorsaam sommige mense net goed wanneer hul leier of baas hulle dophou. Paulus prys hulle vir hul konsekwentheid om goed te gehoorsaam, ongeag of Paulus daar was of nie. Iemand het eendag gesê dat "karakter" is wie jy is wanneer niemand kyk nie. Natuurlik kyk God te alle tye.
'n Vriend van my uit vasteland-China het lank en deeglik oor die volgende gedink voordat hy 'n Christen geword het. As daar geen God was nie, waarom sou jy nie met alles wegkom wat jy kan wanneer niemand kyk nie? Ongelukkig vrees ek dat ander ook oor hierdie vraag gedink het, geglo het dat daar geen God is nie, en ... wel, gereelde finansiële bedrog en hoë misdaadtariewe vertel die res van die storie.
V: In Filippense 2:12, aangesien ons deur genade gered word deur geloof, hoe werk ons dan ons eie saligheid uit?
A: Ons word nie deur ons eie werk gered nie. Die vrug, of die uitwerking van ons verlossing, is egter 'n kombinasie van ons werk en God se werk in ons. Sien die bespreking oor Efesiërs 2:5-8 en Jakobus 2:14-25.
V: In Filippense 2:14, behoort ons regtig nooit te murmureer of oor enigiets te kla nie?
A: Soos Paulus in Filippense 4:9 voorgestel het, moet ons na Paulus se voorbeeld kyk. Paulus het nooit gemompel, gekla of nuttelose geklaag gedoen nie. Soms het Paulus egter kragtig tekortkominge genoem om mense te wys hoe hulle moes verander.
V: In Filippense 2:14, hoe raai jy 'n Christen aan wat altyd negatief is en baie kla?
A: Daar is twee onderskeie kwessies om hier aan te spreek: hul verstand en hul hart.
Gees: Hulle is dalk nie eens bewus daarvan dat hulle negatief is en baie kla nie. 'n Voorstel is om eers saam met hulle te gaan sit en te verduidelik dat hierdie gedrag, waarvan hulle dalk nie eens weet nie, nie Christusgelyk is nie. Moedig hulle aan om hulleself tot verandering te verbind. Laat hulle weet dat jy hulle in hierdie stryd ondersteun. Sê vir hulle dat wanneer hulle wel 'n fout maak en iets sê wat hulle nie moes sê nie, jy hulle daaraan sal herinner, nie uit oordeel nie, maar net om hulle bewus te maak sodat hulle kan leer om op te hou met iets wat op daardie stadium dalk al tweede natuur vir hulle is.
Hart: Hulle mag aanhou om depressiewe dinge te sê omdat hulle nie baie vreugde in hulleself voel nie. Wys vir hulle die vreugde wat hulle in die Here kan hê, en moedig hulle aan om daarop te fokus, soos Filippense 4:7-9 wys.
V: In Filippense 2:15, hoe skyn Christene "soos ligte in die wêreld"?
A: Op aarde skyn ons geregtigheid en karakter teen die swartheid van die samelewing. In die hemel sal die wyse skitter soos die hemele, en die wat baie na die waarheid lei, sal skitter soos sterre vir ewig en ewig, volgens Daniël 12:3.
V: In Filippense 2:15-16, hoe en vir wie moet Christene skyn?
A: Net soos 'n ster skyn ongeag die gehoor, moet ons ons karakter openbaar ongeag wie op aarde kyk. Maar God kyk altyd en engele en demone kyk waarskynlik ook. Gaan dus uit en doen wat jy wil doen. Onthou net wie kyk, en aan wie jy rekenskap sal moet gee.
V: In Filippense 2:19, aangesien Paulus die vreugde van die Here gehad het, wat is die rol van die bemoediging van ander?
A: Vreugde is iets wat die beste gedeel word, nie vir jouself gehou word nie. Maar selfs al verstaan ons nie die rede nie, beveel God ons om ander aan te moedig in Romeine 1:12; Filippense 2:19; 1 Tessalonisense 5:11,14; en Hebreërs 3:13. Die vroeë Christene gee vir ons voorbeelde van hoe hulle mekaar aangemoedig het in Handelinge 15:31-32; 16:40; 18:27; 20:2.
V: In Fil 2:20-21, aangesien almal hul eie voordeel nagejaag het en nie Jesus s'n nie, waarom het Paulus God vir hulle in Fil 1:3 bedank?
A: Hy het geen ander kandidate vir sy span geken wat die mate van sorg vir ander gehad het wat Timoteus gehad het nie. Almal het sondes van selfsugtigheid tot 'n mate, maar ondanks ons foute en sondes, kan ons steeds God vir mekaar dank, onvolmaak soos ons is.
V: In Filippense 2:21, kan ware Christene steeds selfgesentreerd wees?
A: Ongelukkig ja. Ons behoort Godgesentreerd te wees, terwyl ons erken dat God wil hê ons moet ook vir ons eie behoeftes sorg. Maar net soos Christene kan vergeet dat hulle van hul verlede sondes gereinig is (2 Petrus 1:9), is Christene steeds soms sondig en selfgesentreerd.
V: In Fil 2:21, wat beteken dit om selfgesentreerd te wees, en hoe kan ons vermy om so te wees?
A: In die lied "Material Girl" gee die onderwerp om aan niks of niemand anders nie, behalwe geld. Daar is baie "material girls" daar buite, maar daar is ook baie "material boys". Maar ons as Christene is die teenoorgestelde daarvan. Ons besef dat geld net tydelik is en dat die enigste ewige dinge op aarde God se Woord en die siele van mense is. Dit beteken nie dat ons voortdurend na onsself moet neerkyk nie, maar eerder dat ons so baie na God en ander moet kyk dat ons nie eers dikwels na onsself kyk nie.
In Filippense 2:21 is iets wat waarskynlik nie opsetlik was nie, dat Paulus so bly was oor Timoteus, so besorg oor die Filippense, en so verlig dat Epafroditus nog geleef het. As iemand Paulus daaraan herinner het dat hy self in 'n donker tronk was, moontlik self die doodstraf in die gesig staar, sou Paulus dalk gesê het: "O ja, ek het amper daaroor vergeet!"
Bid vir ander.
V: In Filippense 2:21, hoe kan ons / werk ons saam met Christene wat selfgesentreerd is?
A: Ons het geduld nodig. Baie mense, wanneer hulle eers tot Christus kom, het nog baie selfgesentreerdheid. In plaas daarvan om hulle te veroordeel, moet ons besef dat God nog nie klaar is met hulle nie. Maar dalk kan God ons, en ons voorbeeld, gebruik om hulle te help om Christusgesentreerd in plaas van selfgesentreerd te word. As 'n persoon se hart voortdurend God se begeertes nastreef en daarop gefokus is om ander lief te hê, sal hul fokus op hulself kleiner word.
V: In Filippense 2:25, wat is hier belangrik aan Epafrودitus?
A: Epafroditus is nie as 'n kerkleier, ouderling of diaken aangespreek nie. Sy enigste titel in die kerk was "een van julle" in Kolossense 4:12. 'n Mens hoef nie 'n leier te wees om opofferend te kom help om ander te help nie.
Terloops, Epafroditus se naam was 'n algemene naam; die sekretaris van Nero en later Domitianus is ook Epafroditus genoem.
V: In Filippense 2:25, aangesien Paulus kon genees, waarom kon hy nie Epafroditus genees nie, wat amper gesterf het?
A: Paulus het nie die mag gehad om willekeurig te genees nie: net God het die mag om te genees. Paulus was egter dikwels 'n instrument van genesing. God, wat kan doen soos Hy wil, het egter gekies om Epafroditus nie onmiddellik te genees nie. Trouens, Paulus self was siek toe hy met die Galasiërs gepraat het.
V: In Filippense2:27 –28, waarom was Paulus bekommerd, aangesien hy in Filippense 4:6–7 gesê het om oor niks bekommerd te wees nie?
A: Paulus het nooit beweer dat hy sondeloos perfek was nie, en hy het eerlik sy eie gevoelens uitgedruk in Filippense 2:27-28. Ons moet Paulus se voorbeeld net volg soos hy Christus volg (1 Korintiërs 11:1). Maar soos Paulus gevind het, as bekommernis jou siekte is, dan is gebed tot God jou genesing.
Die Griekse woord vir bekommerd in Filippense2:20 (merimnao) word negentien keer in die Nuwe Testament gebruik. Paulus gebruik dit vier keer positief (1 Korintiërs7:32 ,34;12:25 ; Filippense2:20 ). Oral elders (Matteus6:25 ,27,28,31,34; Lukas10:41 ) ens. is dit in 'n negatiewe sin.
1:21V: In Fil 2:27-28, waarom was Paulus bekommerd oor Epafrودitus se ernstige siekte, aangesien hy in Fil 1:21 gesê het dat om te lewe Christus is en om te sterf wins is?
A: Paulus was nie bekommerd oor homself nie, maar oor Epafroditus. Sien ook die vorige vraag.
V: In Filippense 2:29 behoort ons natuurlik God te eer, maar hoe behoort ons ook voorbeeldige gelowiges vir hul diens te eer?
A: Daar is verkeerde maniere en regte maniere.
Verkeerde maniere sluit in om hulle op 'n voetstuk te plaas en hulle as voorbeelde van perfekte gelowiges te vereer. Maar wat gebeur wanneer nuwe gelowiges ontdek dat hulle nie perfek is nie? Selfs 'n gelowige so goed soos die apostel Petrus was verkeerd in Galasiërs 2:13-15 en moes deur Paulus openlik bestraf word. Petrus is voor dit as apostel in ere gehou. Maar meer betekenisvol is dat Petrus ná sy skynheiligheid, berisping en veronderstelde bekering ook weer in ere gehou is as 'n apostel. 'n Ander verkeerde manier is om die houding te hê, of te kommunikeer, dat die kerk nie sonder hulle kon klaarkom nie, of om jou geloof deels op hulle te rus en nie net op God nie.
Regte maniere sluit in om hulle privaat aan te moedig, hulle openlik uit te wys vir lof as 'n goeie voorbeeld (al is hulle nie perfek nie), en ander aan te moedig om van hulle te leer.
V: In Filippense 2:29, wat is die perke om ander te eer vir hul diens?
A: Eerstens kyk ons na Jesus. Ons sê regtens dat Jesus noodsaaklik was vir ons verlossing, Hy is ons middelaar, ons bid en vra Hom om hulp, sing lofpryse tot Hom, en aanbid en verheerlik Hom in aanbidding. Maar wanneer Rooms-Katolieke dieselfde met Maria doen, hoe verskil dit dan van aanbidding, behalwe dat hulle die woord "verering" in plaas van "aanbidding" gebruik? Geen van daardie dinge was in die Bybel vir enige mens nie, behalwe Jesus.
Maar ons kan Maria en ander gelowiges (wat op aarde en in die hemel leef) eer en bewonder, ons kan Maria volgens Lukas 1:48 "geseënd" noem, en ons kan van hulle goeie dade aan ander vertel. Maar wees versigtig om nie toewyding aan hulle te gee waar ons net aan God toegewyd behoort te wees nie, soos 2 Korintiërs 11:2-3 sê. "Ek is jaloers oor julle met 'n goddelike jaloesie. Want ek het julle aan een man beloof om julle as 'n rein maagd aan Christus voor te stel. (3) Ek vrees egter dat julle, net soos Eva deur die slang se slinksheid mislei is, van julle eenvoudige en suiwer toewyding aan Christus afgedryf mag word." (BSB)
V: In Filippense 2:30, waarom het Paulus hier negatief teenoor die Filippense gelyk deur te sê: "om in te haal wat julle aan diens aan my verskuldig was"?
A: Dit is goed om eerlik te wees, wat insluit om mense nie teen positiewe of negatiewe dinge te beskerm nie. Dit is egter nie noodwendig negatief nie. Paulus was uiters dankbaar dat hulle Epafroditus gestuur het om hom te help, en hy het daarop gewys dat hy geweet het Epafroditus was daar om hom die hulp te gee wat hulle nie persoonlik kon gee nie.
V: In Filippense 3:1, is daar 'n verandering in skryfstyl wat daarop dui dat dit 'n tweede brief deur 'n tweede outeur is?
A: Nee. Dit is deur vormkritiek voorgestel, wat nou fundamenteel weerlê is. Voordat ek die vraag beantwoord, is hier eers 'n feit wat nie in die antwoord gebruik word nie.
Filippense 1:1 sê Filippense is deur Paulus en Timoteus geskryf. Alhoewel Paulus een deel en Timoteus die ander kon geskryf het, is die verandering in styl nie so groot dat dit dit sou aandui nie. Paulus was waarskynlik die enigste skrywer.
Die antwoord: Daar is absoluut geen bewyse van 'n ander outeur behalwe 'n verandering in styl nie. Die verandering van bemoediging na berisping kan vir 'n kombinasie van vier redes wees.
1. Die antieke brieweskryfstyl het nie oorgangsklasse so vereis soos wat vir moderne formele dokumente nodig is nie.
2. Die skielike verandering is te danke aan 'n verandering in onderwerp.
3. Paulus het moontlik op hierdie punt 'n onderbreking in sy skryfwerk gehad. (Lightfoot het dit eerste voorgestel.)
4. Die Griekse woord hier kan beteken "uiteindelik", "verder", "boonop", "benewens", of "Wat die res betref". 1 Tessalonisense 4:1 gebruik dieselfde woord op dieselfde wyse.
Die Expositor's Bible Commentary, volume 11, bl. 96-97, 137-138, sê dat niemand ooit die eenheid van Filippense bevraagteken het nie totdat F.C. Baur (1792-1860) en die liberale Tübingen-skool in Duitsland in die negentiende eeu dit gedoen het, en dat die siening dat Filippense deur verskeie outeurs geskryf is, nooit wyd aanvaar is nie.
V: In Fil 3:1, waarom het Paulus hier vreugde beklemtoon?
A: Die Skrif sê dit nie uitdruklik nie, maar ons kan vier redes sien.
Kyk verder as die omstandighede: Die Filippense kon teleurgesteld gewees het dat Paulus in die tronk was. Paulus wou hê hulle moes vrolik wees en na God kyk, nie na Paulus nie.
Normaal vir die Christelike lewe: 'n Christen se lewe behoort vol vreugde te wees, ongeag die omstandighede.
Vir krag: Nehemia 8:10 sê, "die vreugde van die HERE is julle krag." Deur te besef en te juig in ons verhouding met God, kan ons volharding hê om die beproewinge en versoekings van die wêreld die hoof te bied, en nie deur sukses in hierdie wêreld beïnvloed te word nie.
Om ander aan te moedig om met Christus voort te dring: Dit is moeilik om 'n lig vir ander te wees wanneer jy self somber en depressief is.
V: In Filippense 3:2, waarom noem Paulus sommige Jodaisers "honde", aangesien ons nie ander mag oordeel in Matteus 7:1-5 nie?
A: Paulus het nie hul ewige toestand beoordeel (verwerp of verkies) nie, maar sy naamroeping was 'n ernstige berisping van mense wat soortgelyk was aan wat hy self eens was. Die Jode het soms heidene honde genoem. Hier draai Paulus die tafels op hulle om.
Die Griekse taal het twee woorde vir hond: kynarion beteken huishond of troeteldier, en kuon, die woord wat hier gebruik word, beteken buitehond of straat hond.
V: In Filippense 3:4-11, hoe kan dit dat 'n natuurlike voordeel 'n nadeel word?
A: Paulus het twee soorte voordele genoem: voordele deur geboorte, en voordele deur harde werk. Of dit 'n goeie of slegte ding is, hang af van beide waarvoor jy dit gebruik en hoe jy dit gebruik. Dit hang alles af van vertroue in die vlees. Beskou jy daardie voordele as jou eie, of as iets waarop jy geregtig is, of beskou jy dit as God se gawes wat aan ons geleen is om tot Sy heerlikheid te gebruik? Gebruik jy dit op die wyse waarop God wil hê jy moet, of neem jy morele of etiese kortpaaie om óf jou doelwitte óf wat jy dink God se doelwitte vir jou is, te bereik? As jy werklik nie jou doelwitte sonder om te sondig kan bereik nie, sou God nie wou hê jy moet daardie doel hê nie.
Filippense 3:7 is "die groot aflegging" genoem. Paulus lys 'n paar van sy natuurlike voordele en sê dat daardie voordele niks werd is in vergelyking met die kennis van Christus nie. Ons moet onsself afvra hoe sterk ons op ons voordele staatmaak in plaas daarvan om op God te vertrou. As 'n natuurlike voordeel ons afhanklikheid van God vervang, is dit 'n las.
Sien The Expositor's Bible Commentary, vol. 11 bl. 140, The Bible Knowledge Commentary: New Testament bl. 660, en die Believer's Bible Commentary bl. 1971 vir meer inligting.
V: In Filippense 3:7-8, watter regte het ons as 'n Christen?
A: Ons is die reg gegee om kinders van God te wees. Al ons gebruik of nie-gebruik van regte funksioneer daaronder. Eerstens is hier 'n paar harde en vaste reëls, en dan algemene riglyne oor die verdediging van ons regte teenoor die ander wang draai.
Hard-en-vas reëls
1. Die feit dat ons 'n reg het, beteken nie dat ons dit moet uitoefen nie. Paulus het gekies om nie die reg uit te oefen om geld te neem vir die prediking van die woord nie (1 Korintiërs 9:6) of om 'n gelowige vrou te hê (1 Korintiërs 9:5).
2. Soms is die uitoefening van politieke regte aanvaarbaar, soos Paulus gedoen het in Filippi (Handelinge16:37 –40), om 'n geseling te vermy (Handelinge22:25 –29), en deur appèl te doen by Keiser (Handelinge 25:10–12).
3. Ons het nie die reg om ander gelowiges te dagvaar nie (1 Korintiërs 6:1-8).
4. Ons het wel die reg om geskille met ander Christene deur ander Christene te laat besleg (1 Korintiërs 6:1-8).
5. Ons het nie die reg om wraak te neem nie (Romeine12:19 -21; Deuteronomium 32:35).
6. Ons het nie die reg om 'n wrok te koester nie (Efesiërs4:26 –27).
7. Ons het nie die reg om onsself te verdedig op maniere wat God ongehoorsaam is nie (Efesiërs5:11 -12). Ons het nie die reg om dinge buite die wet te doen nie (Romeine 13:1-7).
Algemene riglyne
In sommige gevalle het Paulus sy regte verdedig ter wille van die Evangelie, en Jeremia 22:15-16 wys dat ons die regte van die onderdruktes moet verdedig. 'n Mens se eerste natuurlike impuls is om kwaad te word of wraak te neem. Jesus het egter ook gesê om die ander wang te draai (Lukas6:29 ).
Die keuse om wanneer ons ons regte moet verdedig en wanneer nie, moet gemaak word in die konteks van wat die beste is om ons uiteindelike doel te bereik. Maar wat is ons uiteindelike doel? Dit behoort nie te wees om ons eie belange te beskerm (d.w.s. gebied) of om ons rykdom of mag te vermeerder nie. Eerder is ons uiteindelike doel om God te verheerlik. Verdedig dus jou regte waar dit God die beste sal verheerlik, en draai die ander wang waar dit God die beste sal verheerlik.
Onthou, om ons regte te verdedig kan goed wees, maar wanneer ons begeerte om ons regte te verdedig groter is as ons begeerte om God die beste te verheerlik, is ons begeerte om ons regte te verdedig 'n sonde.
V: In Filippense 3:8, waarom het sommige die dryfkrag om eenvoudig "Christus te ken" verloor?
A: Die Griekse woord hier is nie die normale woord vir "ken" nie. Dit is eerder gnonai, wat beteken om deur ervaring te ken. Streef jy daarna om 'n nouer verhouding met God te hê as wat jy nou het?
Hudson Taylor het gesê: "Ons moet onsself gee vir die lewe van die wêreld …. Vrugdra behels kruisdra. 'Tensy 'n koringkorrel in die grond val en sterf, bly dit alleen.' Ons weet hoe die Here Jesus vrugbaar geword het – nie net deur Sy kruis te dra nie, maar deur daarop te sterf. Ken ons baie van gemeenskap met Hom hierin? Daar is nie twee Christusse nie – 'n maklike Christus vir maklike Christene, en 'n lydende, arbeidende Christus vir uitsonderlike gelowiges. Daar is net een Christus. Is ons bereid om in Hom te bly en so vrug te dra?" Aangehaal uit Believer's Bible Commentary bl. 1974 (aangehaal deur mev. Howard Taylor in Behind the Ranges bl. 170.)
V: In Filippense 3:10, het Paulus gedink hy kon die eerste opstanding misloop?
A: Nee. Paulus se hoop hier was 'n seker hoop, nie 'n wenslike een nie. Net so, toe Paulus uitgesien het na Christus se terugkeer, beteken dit nie dat Paulus nie seker was of Christus ooit sou terugkeer nie. In beide gevalle moet Paulus se uitdrukking van sy opregte begeerte nie verkeerd geïnterpreteer word asof hy sy versekering ontken het dat sy begeerte vervul sou word nie.
V: In Filippense 3:15, waarom is sommige Christene vaardig daarin om ander se finansiële behoeftes te sien, en is ander daaroor blind?
A: Sommige Christene het die gawe van "hulp" om ander se behoeftes vinniger te sien. Ander wil dalk nie kyk nie, omdat hulle nie in 'n posisie wil wees waar hulle voel hulle moet help nie.
As 'n lid van die kerk blykbaar nooit by geleenthede wat geld kos opdaag nie, is dit dalk omdat hulle nie geld het om te bestee nie. Jy kan beleefd navraag doen of hulle hulp nodig het en hulle finansieel bystaan.
Baie kere kondig 'n kerk dalk 'n kerkkamp, 'n wegbreek of ander geleentheid aan wat geld kos, maar vra mense wat sukkel om te betaal en steeds wil gaan om die kerk te kontak, en die kerk kan vir hulle 'n beurs gee om te help.
V: In Filippense 3:17, Filippense 4:9 en 1 Korintiërs 11:1, aangesien ons Paulus se voorbeeld moet volg, regverdig dit dan outoritêre leierskap?
A: Nee. Drie punte om in die antwoord in ag te neem.
1. Paulus was 'n apostel, en ons moet sy Skrifgeskrifte as 'n hoër gesag beskou as enige leier of sogenaamde apostel vandag.
2. 1 Petrus 5:3-4 sê dat leiers goeie voorbeelde vir die skare moet wees. Waarskynlik moet ons daardie goeie voorbeelde volg.
3. Hebreërs 13:17 sê ons moet steeds ons leiers vandag gehoorsaam. Egter sê 1 Petrus 5:3-4 dat leiers nie oor die skare mag heers nie.
Sien When Cultists Ask bl. 229-230 vir 'n meer uitgebreide antwoord.
V: In Filippense 3:18, wie is die mense wat as vyande van die kruis van Christus leef?
A: Filippense 3:18 sê nie vyand van God, of vyand van die waarheid nie, maar spesifiek 'n vyand van die kruis van Christus. Dit is nie noodwendig heidene nie, want baie heidene weet niks van die kruis van Christus nie; dit is mense wat die boodskap van die kruis gehoor het en daarvan vyande is. Soms kan mense wat in die kerk grootgemaak is, maar nie meer Christus wil volg nie, vyande word van wat hulle gehoor het.
Dit is nie net Jodaisers nie, want hulle is reeds in die vorige afdeling bespreek. Dit is eerder belydende Christene wat maklike-geloofs-leer volg en leef soos hulle wil.
Hul einde is verderf.
Waarom het Paulus trane vir hulle gehad? Dit was weens die skade wat hulle aan die kerk aangerig het, en die skade wat dit aan hulle self aangerig het.
V: In Filippense 3:18, hoe kon mense in die kerk as "vyande van die kruis van Christus" leef?
A: Paulus sê hulle "einde is verderf", dus is hierdie mense nie ware gelowiges nie, maar mense in die kerk wat na die hel gaan. Paulus het dit nie uit plesier of woede gesê nie, maar hy het dit "met trane" en hartseer gesê.
V: In Filippense 3:20, het Paulus Jesus ons Verlosser genoem deur 'n titel uit heidense bronne te leen?
A: Nee. Alhoewel die Griekse woord hier (soter) inderdaad vir afgodsgodhede en menslike leiers gebruik is, het die Griekse Septuaginta hierdie woord (soter) gebruik soos dit op God toegepas is in Psalm 24:5; 26:9; en ander plekke. As iets, het die Nuwe Testament hierdie titel van die Ou Testament "geleen".
V: In Fil 4:1, wat beteken hierdie woord "kroon"?
A: Die Griekse woord diadema kan net kroon beteken, maar dit is nie die woord wat hier gebruik word nie. Die Griekse woord hier is stephanos. Dit dui op oorwinning en beloning, en nie noodwendig heerskappy nie. Dieselfde woord word vir Jesus se kroon van dorings gebruik. En dit is wonderlik om te besef dat Jesus 'n kroon van dorings moes dra, sodat ons 'n kroon van oorwinning kon hê.
V: In Filippense 4:2-3, wat doen jy met mede-gelowiges met wie jy of moeilik saamkom, of wat moeilik saamkom met jou?
A: Alles was nie perfek met die Filippense nie. Blijkbaar het Euodia en Syntyche vir die evangelie gewerk, albei selfs aan Paulus se sy, tog het hulle moeite gehad om met mekaar oor die weg te kom. Deur dit te skryf, het Paulus geweet dit was nie 'n kortstondige, eenmalige saak nie, maar moontlik 'n voortdurende probleem.
Paul het nie gesê watter een verkeerd was, of as dit albei was nie. Euodia en Syntyche was algemene Griekse vrouestene. Die naam Syzygus kom nêrens anders voor as 'n naam in die hele Griekse literatuur nie, so dalk sê Paul "jukelmaat" omdat hy nie die persoon wil noem nie, en die persoon sou weet wie hy bedoel.
In Jesus se hoëpriesterlike gebed in Johannes 17, in Johannes 17:23 bid Jesus dat Sy kinders eenheid sou hê sodat die wêreld kan weet dat God Jesus gestuur het. As jou meningsverskil openbaar is, watter boodskap stuur dit dan aan die wêreld? 1 Johannes 3:10 het selfs sterker woorde. As jy jou broer nie liefhet nie, is jy nie van God nie. Dit sê nie dat dit soms nie moeilik sal wees nie, en jy mag dalk nie van jou broer hou nie, maar as jy geen liefde vir hom het nie, moet jy nagaan of jy regtig 'n opregte Christen is nie.
Om te onthou dat die Here naby is, kan ons kleinlike twistes effektief in die regte perspektief plaas. Onthou hoe baie God hulle liefhet; so baie dat Jesus vir hulle gesterf het. Die verkeerde, of ten minste die verkeerde wat hulle gedoen het aan 'n broos, sondige wese soos jy, is so, so klein in vergelyking met die sondes teen God wat Hy jou vergewe het. Maak vrede met hulle as dit van jou afhang. As dit nie so is nie, maak seker dat hulle sien dat jy bereid is om vrede met hulle te maak. Laastens, onthou dat jy in die hemel sal wees, God vir ewig aanbid—saam met hulle.
V: In Filippense 4:3, wie is "Syzygus", of "jukelmaat"?
A: Die Griekse woord beteken "jukgenoot" en daar is twee sienings:
1. Die Griekse woord Syzygus kan 'n persoonlike naam wees. Ons het egter geen rekord van enige Griek wat dit as 'n persoonlike naam gebruik het nie.
2. Paulus kon doelbewus iemand anoniem gehou het wat hy veral wou help met die geskil tussen Euodia en Sintyche. Soms werk mense wat diplomaties mense weer met mekaar versoen beter wanneer die aandag nie op hulle gerig is nie.
V: In Filippense 4:4, behoort Christene te bly wees, aangesien Jesus gesê het dat dié wat treur, geseënd is in Matteus 5:4?
A: Jy moet treur en jou bekeer van jou sondes voordat jy as 'n kind van God kan jubel. Selfs as Christene treur ons oor dinge wat God se hart breek, maar selfs in ons treur verbly ons ons in ons verhouding met God. When Critics Ask bl. 482-483 beklemtoon dat treur 'n voorwaarde is, en ons jubel die resultaat is van 'n behoorlike verhouding met God.
V: In Filippense 4:5, hoe was die Here 2 000 jaar gelede naby?
A: Nou sowel as toe, is die Here nie net op een nie, maar op drie maniere naby ons.
1. Gegewe die variasies in ons lewens, kan ons te eniger tyd sterf en die Here ontmoet.
2. Niemand ken die dag of uur van Christus se terugkeer nie (Matteus 24:36), of dit naby of ver in die tyd is. Tog is dit onmiddellik, omdat die vereiste voorwaardes vir Christus se terugkeer vinnig vervul kan word.
3. Christus is naby en woon in alle gelowiges (Johannes 14:23; Romeine 8:9).
V: In Filippense 4:6-7, hoe help die vrede van God wanneer ons angstig is?
A: Hoe hard ons ook al probeer, is die vrede van God nie iets wat ons self kan verkry nie; dit is iets wat gegee word. Wanneer ons ons versoeke in gebed tot God rig, kan God se vrede beide ons harte en ons gedagtes bewaar (d.w.s. verdedig). Wanneer ons ons op God en ewige dinge toespits, kan ons eie tydelike probleme klein voorkom.
V: In Filippense 4:10,20 sou mense Paulus beslis nie as 'n stoïese persoon beskou het nie. Hoe kan ons vir ander minder stoïes voorkom?
A: 'n Stoisyn persoon in hierdie konteks is iemand wat altyd rasioneel en kalm lyk; wat nie baie emosie of opgewondenheid toon nie. Paulus was beslis rasioneel, maar baie kere was hy nie kalm nie, maar emosioneel, hetsy vanweë skok oor wat mense gedoen het, hartseer oor sonde, of opgewondenheid, oorlopend van vreugde terwyl hy God verheerlik het. Sommige Christene vandag het dalk die rasionele deel goed onder die knie, maar het dalk 'n deel van die ander eienskappe wat Paulus gehad het, verloor. Daar is twee "middels" om nie-stoies te wees: 'n sekondêre en 'n primêre. 'n Sekondêre middel is om te besef wie jy is. Deur God se genade en barmhartigheid het jy die totaal onverdiende voorreg om 'n kind van God te wees. In Christus is jy weer gebore en het jy jou ou sondige lewe, met sy sondige aantreklikhede en selfsugtige ambisies, omgeruil vir die vryheid van 'n nuwe lewe in Christus. Die dinge wat jou in jou ou lewe oorwin het, het God jou nou deur die Heilige Gees die krag gegee om daaroor oorwin te wees. Maar dit is net die sekondêre genesing. Die primêre genesing is om te besef wie Jesus regtig is. Jesus is nie net 'n bietjie God nie, maar ten volle God; en Hy het Homself so laag neergebuig om na die aarde te kom, as 'n werklike mens in die vlees gekom het, om vir ons sondes te sterf omdat Hy ons liefgehad het. Jesus, wat die krag gehad het om uit die dood op te staan, leef nou in ons deur die Heilige Gees. Ons is mede-erfgename met Christus, en wanneer Christus in heerlikheid geopenbaar word in Kolossense 3:4, sal ons ook saam met Hom in heerlikheid geopenbaar word.
Wat vir Paulus opwindend was, was nie net wat Christus persoonlik vir hom gedoen het nie; Paulus was ook opgewonde om die evangelie te deel en te sien hoe mense tot Christus kom. Wat maak jou hoofsaaklik opgewonde?
V: In Filippense 4:11, met soveel wat in die wêreld aangaan dat ons dalk iets mis, hoe kan ons leer om in Christus tevrede te wees?
A: Eerstens, as jy nie 'n egte, persoonlike verhouding met Christus het nie, moet jy Christus in jou hart uitnooi. Dit is 'n voorvereiste om tevrede te wees; jy kan net werklik tevrede in Christus wees.
Vervolgens, vra jouself af: "Waarvoor streef jy?" Sommige mense streef na roem, ambisie, mag of geld; ander streef na plesier deur sondige dinge soos dronkenskap, dwelms of buite-egtelike seks. Ander streef na aangename ervarings wat nie sondig is nie, soos reis, verhoudings, musiek, eet uit, 'n boot of sekere ander materiële dinge. Sommige mense jaag nie na plesier en ervarings nie, maar na ander dinge: skoonheid (met of sonder kosmetiese prosedures), gesondheid of atletiese fiksheid. Ander mense is aan die ander kant hiervan: hulle jaag dalk na niks nie; en hulle het dalk nie groot hoop nie, net dalk 'n paar klein een. Na watter kant toe was Paulus? Paulus was beslis geen van bogenoemde nie. Hy het 'n groot, onvervulde hoop gehad waarna hy gestreef het. Paulus het gestreef na God se doel, om die hele wêreld vir Christus te bereik, sodat di e wêreld Jesus sou ken. Het Paulus sy doel bereik? In een sin nee, want toe Paulus gesterf het, het die hele wêreld nog nie van Jesus gehoor nie. Maar in 'n ander sin het Paulus wel geslaag, want Paulus was gehoorsaam, met beide God se leiding en sy eie inisiatief. Ek sou aanvoer dat Paulus alles gedoen het wat God hom opgedra het. Al het Paulus se hart aan die einde van sy lewe nog steeds gesmag na die verlore, glo ek dat hy tevrede was met wie hy in Christus was, en met wat hy vir Christus gedoen het.
Wil jy tevrede wees in Christus? Spandeer tyd saam met Christus soos Paulus gedoen het, bid soos Paulus gedoen het, en raak besig soos Paulus was. Moenie besig raak met wat God Paulus laat doen het nie, maar raak liewer gebedsvol besig met wat God wil hê jy moet doen.
V: Wat leer Filippense 4:16-18 ons oor gee?
A: Blijkbaar het die Filippense vir Paulus geldelike hulp gestuur sonder dat hy daarvoor gevra het. Ten minste sommige kere het hy dit nie verwag nie. Gee jy geld aan Christelike werkers wat dit nodig het, selfs al het hulle nie daarvoor gevra nie? Dit is hartseer wanneer Christelike sendelinge, wat geroep is om God se werk in die buiteland te doen, huis toe moet kom net om meer ondersteuning in te samel.
V: In Filippense 4:19 voorsien God regtig in al ons behoeftes, soos toe Paulus honger gely het in Filippense 4:12?
A: Wanneer ons Hom laat, voorsien God wel in al ons behoeftes. Om nooit honger te ly nie is 'n begeerte, nie 'n behoefte nie. Die lewe is nie altyd so rooskleurig vir Christene op hierdie aarde nie, soos Paulus in 1 Korintiërs 15:19 opgemerk het. Soos Romeine 8:18 en 1 Petrus 4:12-14 egter wys, is ons aardse lyding niks in vergelyking met ons toekomstige heerlikheid nie.
V: In Filippense 4:22, wie het presies Keiser se huishouding uitgemaak?
A: Volgens The Expositor's Bible Commentary, volume 11 bl. 159, het geleerdes lyste saamgestel van Keiser se huishouding uit grafinskripsies. Dit het groot getalle keiserlike dienaars en buitelandse slawe ingesluit.
V: In Fil, hoe weet ons dat Paulus regtig hierdie boek geskryf het?
A: Filippense 1:1 sê so, en die vroeë kerk het dit nooit bevraagteken nie.
Vroeë Christelike skrywers wat uitdruklik gesê het dat Paulus Filippense geskryf het, is Polycarpus, Irenaeus van Lyon, die Muratoriese Kanon, Clemens van Alexandrië, Tertullianus, Hippolytus, Origene, Traktaat oor Herdoop, Cyprianus van Kartago, Victorinus van Petau, Petrus van Alexandrië, Athanasius van Alexandrië en Eusebius van Caesarea. Novatian haal Filippense 2:6-11 aan as "deur die apostel".
V: In Filippense, watter bewyse het ons dat hierdie boek in die Bybel behoort te wees?
A: Daar is ten minste drie goeie redes.
1. Paulus het dit geskryf, en hy was 'n apostel. Petrus het in 2 Petrus 3:15-16 getuig dat Paulus se woorde Skrif was.
2. Paulus self het gesê hy was 'n apostel in 1 Timoteus 1:1; 2:7; Romeine 1:1; 1 Korintiërs 1:1; 9:1; 2 Korintiërs 1:1; 11:5; Galasiërs 1:1; Efesiërs 1:1; Kolossense 1:1; 2 Timoteus 1:1; Titus 1:1.
3. Vroeë kerkgetuienis. Sien die volgende vraag, deel 3, vir die skrywers wat na die boek van Filippense verwys het.
V: Hoe weet ons dat Filippense vandag 'n betroubare bewaring is van wat oorspronklik geskryf is?
A: Ten minste 72 manuskripte en vroeë kerkvaders het verse uit Filippense aangehaal of daarna verwys. Daar is ten minste drie goeie redes.
1. God het belowe om Sy Woord te bewaar in Jesaja 55:10-11; Jesaja 59:21; Jesaja 40:6-8; 1 Petrus 1:24-25; Matteus 24:35.
2. Die vroegste manuskripte wat ons van Filippense het, toon dat daar klein manuskripvariasies is, maar geen teologiese beduidende foute nie.
p16 Fil 3:10-17; 4:2-8 (laat 3de eeu) Die Complete Text of the Earliest New Testament Manuscripts het 'n prent van p16 op bl. 86.
3de/4de eeu - 1968 - Die Teks van die Nuwe Testament.
p46 Chester Beatty II 100–150 n.C. het 84 verse van Filippense. Spesifiek het dit Filippense 1:1,5–15,17–28; 1:30–2:12; 2:14–27; 2:29–3:8; 3:10-21; 4:2-12; 4:14-23 en ander gedeeltes van Paulus se briewe en Hebreërs. Die Complete Text of the Earliest New Testament Manuscripts bevat 'n foto van 'n gedeelte van p46 op bl. 192. Daar word ook op bl. 197-198 gesê dat die gehalte en die stichometriese merkers aandui dat dit deur 'n professionele skrywer geskryf is.
Eerste helfte van die 3de eeu - 1936 - Frederic G. Kenyon volgens The Complete Text of the Earliest New Testament Manuscripts.
2de eeu, 200 n.C. - 1935 - Ulrich Wilcken volgens The Complete Text of the Earliest New Testament Manuscripts.
200 n.C. - 1968 - Die Teks van die Nuwe Testament.
81–96 n.C. – 1988 – Young Kyu Kim volgens The Complete Text of the Earliest New Testament Manuscripts.
Ongeveer 200 n.C. - 1975 - Aland et al. derde uitgawe.
Ongeveer 200 n.C. - 1998 - Aland et al. vierde hersiene uitgawe.
Vroeë tot middel van die 2de eeu - 1999 - Die Volledige Teks van die Vroegste Nuwe-Testamentiese Handskrifte. Dit is deels gebaseer op die handskrif wat baie soortgelyk is aan Papirus Oxyrhynchus 8 (laat eerste of vroeë tweede eeu) en Papirus Oxyrhynchus 2337 (laat eerste eeu).
p61 Romeine 16:23,25-27; 1 Korintiërs 1:1-2, 2-6; 5:1-3, 5-6, 9-13; Filippense 3:5-9, 12-16; Kolossense 1:3-7, 9-13; 1 Tessalonisense 1:2-3; Titus 3:1-5, 8-11, 14-15; Filemon 4-7. c.700 n.C.
c.700 n.C. - 1968 - Die Teks van die Nuwe Testament.
Omstreeks 700 n.C. - 1975 - Aland et al. derde uitgawe.
Omstreeks 700 n.C. - 1998 - Aland et al. vierde hersiene uitgawe.
Vaticanus [B] 325-350 n.C. Die hele Nuwe Testament tot Hebreërs 9:15. Ontbreek: 1 en 2 Timoteus, Titus, Filemon en Openbaring.
Sinaiticus [Si] 340-350 n.C. Die hele Filippense
Alexandrinus [A] (c.450 n.C.) Die hele Filippense
Ephraemi Rescriptus [C] 5de eeu
Bohairiese Kopties [Boh] 3de/4de eeu
Sahidies-Kopties [Sah] 3de/4de eeu
Latynse Vulgaat [Vg] 4de en 5de eeue
Pesjitta-Siriacs [Syr P] 400–450 n.C.
Filokseneus-Siriacs [Syr Ph] 507/508 n.C.
Claromontanus [D] 5de/6de eeu
Armeens [Arm] vanaf die 5de eeu
Georgies [Geo] vanaf die 5de eeu
Etiopies [Eth] vanaf ca. 500 n.C.
Goots [Goth] 493–555 n.C.
3. Bewyse van die vroeë kerk. Vroeë kerkvaders tot by die Konsilie van Nicea I (325 n.C.) het ongeveer 90 keer uit Filippense aangehaal, sonder om toespelings in ag te neem. Hulle het 41% van die boek Filippense aangehaal, met gedeeltelike verse as breuke getel. Dit is 42,4 uit 'n totaal van 104 verse.
Hier is die pre-Niceense skrywers wat uit Filippense aangehaal het.
Epistel aan Diognetus (c. 130–200 n.C.) hfst. 5 bl. 27 verwys na Filippense 3:20 "burgers van die hemel".
Brief van Polycarp aan die Filippense, hoofstuk 3, bl. 33, noem dat Paulus tussen 110 en 155 n.C. aan die Filippense geskryf het. Polycarp verwys ook na "Paulus en die res van die apostels" in hoofstuk 9, bl. 35.
Polycarpus se brief aan die Filippense (100–155 n.C.) hoofstuk 3 bl. 33 sê dat die geseënde en verheerlikte Paulus 'n brief aan die Filippense geskryf het. Hy verwys ook na Filippense 2:16 in hoofstuk 9 bl. 35.
Christene van Wene en Lugdunum: (177 n.C.) haal Filippense 2:6 aan bl.783-784
Irenaeus van Lyoon (182-188 n.C.) verwys op talle plekke na Filippense. In Irenaeus teen die Hereسيes, boek 4, hoofstuk 18.4, haal Irenaeus Filippense 4:18 aan en voeg daarby: "Soos Paulus ook vir die Filippense sê." Hy haal ook aan uit Filippense 2:11.
Pasiëns van die Scillitane Martelare (180-202 n.C.) noem dat vroeë Christene die geskrifte van Paulus gehad het sonder om te spesifiseer watter briewe.
Muratorianse Kanon (190–217 n.C.) noem dat Paulus in sy briewe aan sewe kerke geskryf het: Korintiërs (2 briewe), Efesiërs, Filippense, Kolossense, Galasiërs, Tessalonisiërs (2 briewe), Romeine. Paulus het Filemon, Titus en twee briewe aan Timoteus geskryf.
Klemens van Alexandrië (193–217/220 n.C.) sê Filippense 4:5 is deur die apostel van die Here. Aangemoediging aan die Heidenen, hoofstuk 9, bl. 196
In Tertullianus se Teen Marcion, boek 4, hoofstuk 5 (207 n.C.), staan dat Paulus aan die Filippense geskryf het. Dit was 'n boek "wat van die apostels afkomstig is, wat as 'n heilige deposito in die kerke van die apostels bewaar is."
Hippolytus (222-235/6 n.C.) haal die helfte van Filippense 3:2a aan as deur Paulus in Fragment 10 bl. 244
Origenes (225-253/254 n.C.) haal Filippense 4:13 aan as deur Paulus. de Principiis boek 3 hfst. 2.5 bl. 333
Novatianus (250/254–257 n.C.) haal Filippense 2:6–11 aan as deur die apostel in Traktaat oor die Drie-eenheid hfst. 22 bl. 632
Traktaat teen Novatian (254-256 n.C.) hfst. 1 bl. 657 haal twee derdes van Filippense 3:2 aan as Skrif
Traktaat oor Herdoop (254-256 n.C.) hfst. 6 bl. 670 haal Filippense 2:9b-11 aan as deur Paulus.
Cyprianus, biskop van Kartago (c. 246–258 n.C.), noem Filippense en haal Filippense 2:21; 3:19–21 aan in Cyprianus se Verhandelinge – Getuienisse hfst. 11 bl. 536. Hy haal uit Filippense 4:18 aan asof dit deur die apostel Paulus geskryf is in Traktaat 4, hoofstuk 34, bl. 456.
Victorinus, biskop van Petau in Slovenië (gemartel in 304 n.C.), noem die Ou en Nuwe Testament in sy Kommentaar op die Openbaring van die Gelukkige Johannes, bl. 345. Hy het die briewe van Paulus gelys as Romeine, Korintiërs, Galasiërs, Efesiërs, Tessalonisiërs, Filippense, Kolossense, Timoteus, en haal 1 Timoteus 3:15 aan in hoofstuk 16 bl. 345
Petrus van Alexandrië (306, 285–311 n.C.) haal Filippense 1:23,24 aan as deur "die geseënde apostel Paulus" Kanonieke Briewekanon 10 bl. 274
Methodius (270-311/312 n.C.) haal die helfte van Filippense 2:5 aan in 'n fragment uit sy Rede oor die Martelare, bl. 382.
Athanasius van Alexandrië (318 n.C., voor Nicaea) haal Filippense 3:14 aan as deur Paulus in Teen die Heidenen hfst. 5 bl. 6
Na Nicea
Eusebius van Caesarea (318-339/340 n.C.) haal Filippense 2:6 aan in Eusebius se Kerkgeskiedenis, boek 5, hoofstuk 2, bl. 216. Hy haal Filippense 2:6-8 aan as "Heilige -skrifte" in boek 8, hoofstuk 10, bl. 330-331. Hy sê dat Paulus na ander Christene verwys het as "medewerkers" in boek 3, hoofstuk 4, bl. 136
Asterius die Sofist (na 341 n.C.)
Aphrahat die Siriese (337–345 n.C.) verwys na Filippense in sy werk Select Demonstrations
Hegemonius (4de eeu) haal aan uit Filippense 3:19 as deur die Apostel. Disputasie met Manes hfst. 38 bl. 212
Ambrosiaster (4de eeu)
Victorinus van Rome (na 363 n.C.)
Athanasius van Alexandrië (367 n.C.) lys die boeke van die Nuwe Testament in Feesbrief 39 bl. 552
Hilarius van Poitiers (355-367/368 n.C.)
Synopsis Scripturae Sacrae (350–370 n.C. of 5de eeu) noem Paulus se brief aan die Filippense as deel van die Nuwe Testament. Dit haal heel Filippense 1:1 aan.
Efraim die Syriese hymnenskrywer (350-378 n.C.)
Basil van Kappadokië (357-378/379 n.C.) haal Filippense 3:10,11 aan as deur Paulus. Oor die Gees, h.15.34 bl.21
Titus van Bostra (voor 378 n.C.) verwys na Filippense 2:11
Sinode van Laodicea (in Frygië) (343–381 n.C.) kanon 60 bl. 159 lys die boeke van die Ou Testament en die Nuwe Testament. Kanon 59 bl. 158 sê dat slegs die kanonieke boeke van die Ou en Nuwe Testamente in die kerk gelees mag word.
Kiril van Jerusalem (c.349-386 n.C.)
Ambrosius van Milaan (370-390 n.C.)
Apollinaris van Laodicea (c.390 n.C.)
Gregorius van Nazianze (330-391 n.C.)
Pacianus van Barcelona (342-379/392 n.C.)
Gregorius van Elvira (na 392 n.C.)
Gregorius van Nyssa (c.356–397 n.C.) haal Filippense 2:10 aan as "Filippense" in Die Groot Katekismus, hoofstuk 32, bl. 150
Didymus die blinde (398 n.C.)
Epiphanius van Salamis (360–403 n.C.) noem Filemon, Hebreërs, twee briewe aan Timoteus, Titus, Romeine, Galasiërs, Filippense, Efesiërs. Die Panarion-afdeling 3 uit scholion 1 en 5, bl. 334
Rufinus (374–406 n.C.) noem dat Paulus oor Clemens skryf in Filippense 4:3 in sy Epiloog by Pampilus, bl. 423
Gaudentius (na 406 n.C.)
Jerome (373-420 n.C.)
Kerkraad van Karthago (218 biskoppe) (383-419 n.C.)
Johannes Chrysostomos het omstreeks 396 n.C. 15 preke oor Filippense neergeskryf, wat ons vandag nog bewaar het. Johannes Chrysostomos het gesê dit was deur Paulus die apostel (Kommentaar op Filippense, homilie I en ander plekke).
Maximinus (4de/5de eeu)
Maximus van Turijn (4de/5de eeu) verwys na Filippense 2:30
Chromatius (oorlede 407 n.C.) verwys na Filippense 4:7
Severianus (na 408 n.C.)
Niketa van Remesianus (366–c.415 n.C.)
Speculum (5de eeu)
Augustinus van Hippo (388–28–Aug–430 n.C.) noem Filippense 3:7,8 as deur die apostel in Die Stad van God boek 17, hoofstuk 4, bl. 341
Die semi-Pelagiaanse Johannes Cassianus (419-430 n.C.) haal Filippense 4:15,16 aan as deur die geseënde apostel aan die Filippense in die Instituta van Johannes Cassianus, boek 7.17 bl. 254.
Marcus van Eremita (na 430 n.C.)
Paulinus van Nola (431 n.C.)
Kiril van Alexandrië (444 n.C.) verwys na Filippense 4:7 en ander verse
Euthalius van Sulca (ca. 450 n.C.)
Teodotus van Ankyra (5de eeu) haal Filippense 2:5 aan
Quodvultdeus (c.453 n.C.)
Hesychius van Jerusalem (na 450 n.C.)
Theodoretus van Kiroos (423-458 n.C.) verwys na Filippense 2:5,9
Pous Leo I van Rome (440-461 n.C.)
Prosper van Aquitanië (426–465 n.C.)
Varimadum (445/480 n.C.)
Macarius/Symeon (4de of 5de eeu)
Bewyse van ketels en vervalste boeke
Die ketter Marcion volgens Tertullianus
Priscillianus die ketter (gemartel in 385 n.C.) verwys na Filippense 2:11
Die ketter Pelagius (416–418 n.C.) verwys na Filippense 1:11,14; 2:5,11; 3:3,12,13,15; 4:7,8,13,19
Die Pelagiaanse ketter Teodorus van Mopsuestia (428 n.C.) het kommentare op Paulus se briewe geskryf, wat verlore geraak het. Sommige van sy bewaarde geskrifte haal Filippense 1:11,14; 2:11-12,26,30; 3:3,12-13,15; 4:3,7-8,13,16,19,23 tog.
Nestorius die ketter (451/452 n.C.) Die Bazaar van Heracleides haal Filippense 2:5,9 aan
Sommige hiervan is volgens Aland et al. vierde hersiene uitgawe en Adamantius: Dialoog oor die ware geloof in God
Sien www.BibleQuery.org/PhilippiansManuscripts.html vir meer oor vroeë manuskripte van Filippense.