< 2. Timoteos'tan Kutsal Kitap Sorusu
S: 2 Timoteos 1:1; 1 Korintliler 1:1; 2 Korintliler 1:1; Efesliler 1:1 ve Koloseliler 1:1'de Pavlus, elçi olmasının Tanrı'nın iradesiyle gerçekleştiğini neden vurguladı sizce?
C: Pavlus, elçi olmayı kendisi seçmedi veya bu göreve kendini terfi ettirmedi. Onu atayan ya da seçen başka kimse de yoktu. Pavlus’u elçi olarak atayan yalnızca Tanrı’ydı.
S: 2 Timoteos 1:4’te Pavlus, Timoteos’a sadece özverili bir sevgi beslemiyordu; Pavlus onunla birlikte olmaktan zevk alıyordu ve onu tekrar görmeyi arzuluyordu. Hristiyan kardeşlerimizle aynı türden bir sevgiyi nasıl geliştirebiliriz?
C: Onlar için ve onlarla birlikte dua etmeliyiz. Onların (ve bizim) sevinçlerini ve üzüntülerini paylaşmalıyız. Tempomuzu yavaşlatmalı ve onlarla vakit geçirmeyi tercih etmeliyiz. İsa, sevgimizden Hristiyan olduğumuzu anlayacaklarını söyledi; bu nedenle tanıklığımızın bir parçası, diğer insanlara ve birbirimize duyduğumuz sevgidir. J.H. Jowett şöyle yazmıştır: “Gözyaşı dökmeyen kalpler asla tutkunun habercisi olamaz. Sempati duygumuzun acısı kaybolduğunda, artık tutkunun hizmetkârları olamayız.”
(Believer’s Bible Commentary, s. 2109)
S: 2. Timoteos 1:5’te, Lois’in bakış açısına göre, Tanrı’ya iman etmek, çocuğunuzun da iman edeceğini garanti etmez, torununuzun iman edeceğini ise hiç garanti etmez. Tanrı’ya bağlı ebeveynler, çocuklarını Tanrı’yı izlemeye nasıl yönlendirir?
C: En az üç yön vardır.
Nasıl yaşadığınız: Çocuklarınız sizi gördüklerinde ne görüyorlar? Bir yandan sarhoşluk, uyuşturucu, küfür, ahlaksızlık, yalan, korsan medya ve hırsızlık vb. görüyorlar mı? Öte yandan, Tanrı’dan zevk alan ve O’nu memnun etmek için yaşamayı arzulayan birini görüyorlar mı? 2. Timoteos 1:5’teki “samimi” kelimesi, “ikiyüzlü olmayan” ya da kelimenin tam anlamıyla “maske takmayan” anlamına gelir.
Ne öğrettiğiniz: Çocuklarımızı sadece yaşamlarımızla değil, sözlerimizle de yetiştirmeliyiz. Onlara Kutsal Kitabı okuyup dua ederek kendilerini beslemelerini öğretiyor musunuz? Başkalarına değer vermeyi ve müjdeyi başkalarıyla paylaşmayı öğretiyor musunuz?
Çocuklarınızın çevresi: Elinizden geldiğince, çocuklarınız için iyi bir ortam sunan bir yerde mi yaşıyorsunuz? Sizin ve çocuklarınızın bir araya geldiği iyi bir Hıristiyan cemaati var mı?
S: 2. Timoteos 1:5’te Pavlus, neden Timoteos’un annesinin imanından bahsederken babasının imanından bahsetmedi?
C: Elçilerin İşleri 16:1’de Timoteos’un annesinin Yahudi ve imanlı olduğu, babasının ise Yunan olduğu belirtilir. Bu arada, Lois, Timoteos’un annesi Eunike’yi yetiştirdiği sırada muhtemelen Yahudi’ydi, Hıristiyan değildi.
S: 2. Timoteos 1:6’da, eğer Tanrı bize bir veya daha fazla ruhsal armağan veriyorsa, neden armağanımızı “alevlendirmemiz” gerekiyor?
C: Tanrı bize ruhsal bir armağan verdiğinde ne olur? Belki de hiçbir şey olmaz, çünkü ihmalkâr davranır ve onu kullanmayız. Timoteos’a, gayretli olması ve Tanrı’nın kendisine verdiği armağan(lar)ı kullanıp güçlendirmesi emredildi. Hizmetin her yönünü yerine getirmeliyiz, ancak Timoteos gibi, Tanrı’nın bize bahşettiği özel bir yönümüz olabilir ve bunu geliştirmekle yükümlüyüz.
S: 2. Timoteos 1:7’de geçen “kendini kontrol etme” (“sağduyu” olarak çevrilen bazı çevirilerde), gerçek bir Hıristiyan’ın akıl hastalığı da dahil olmak üzere asla sağlıksız bir zihne sahip olamayacağı anlamına mı gelir?
C: Hiç de değil. Birkaç kişi bunu iddia etmiştir, ancak bu, zihnimizde sağlam öğretiyi korumamız için bir emirdir; bir Hıristiyan’ın fiziksel hastalıklara kıyasla akıl hastalığına karşı daha bağışık olduğu anlamına gelen bir ifade değildir. Tanrı’nın neden izin verdiği şeylere izin verdiğini çoğu zaman anlamayız, ancak Tanrı’nın bizi fırtınanın içinden geçirebileceğini biliriz; bizi fırtınanın etrafından dolaştırmasa bile.
S: 2. Timoteos 1:9’da, Tanrı bizi zamanın başlangıcından önce yalnızca kendi amacı ve lütfu ile kurtardığına göre, neden 1. Korintliler 9:20-23’te söylendiği gibi insanları ikna etmeye çalışmalıyız? Ya kurtuluşa önceden belirlenmişlerdir ya da değildirler.
C: Efesliler 2:8, onların iman yoluyla lütufla kurtarıldıklarını söyler. Tanrı, zamanın başlangıcından önce seçilmişleri kurtardı, ancak bunu bizim sorumluluğumuzu ya da seçimimizi azaltacak bir şekilde yapmadı. Sonuçları araçlarla karıştırmayın. Vaazlarımız ve iknalarımız ile onların tepkileri, onların kurtuluşuna giden araçların bir parçasıdır.
S: 2 Timoteos 1:10’da Mesih’in ölümü ortadan kaldırdığına göre, inananlar neden hâlâ ölüyor?
C: Bu sorunun cevabının iki yönü vardır.
1. İsa, inananlar için sonsuz ölümü ortadan kaldırdı.
2. İsa, çarmıhta ölümü resmen yendi; ancak İkinci Gelişi’nden sonra gelip fiziksel ölümü de ortadan kaldıracaktır.
S: 2. Timoteos 1:13’te burada “sağlam öğreti” nedir?
C: Bu, sadece sapkın olmayan öğretiden daha fazlasını ifade eder; bazı yanlış öğretiler, ruhu yok eden sapkınlıklar olmasa da yine de yanlıştır ve dikkat dağıtıcıdır. Bazen insanlar spekülasyonlara o kadar kapılırlar ki, Mesih’e olan odaklarını yitirirler.
S: 2. Timoteos 1:13’te “sağlam öğretinin örneğine” bağlı kalmamız gerektiğine göre, Pavlus neden 2. Timoteos 3:5’te “dindarlık görünüşü olan, ama onun gücünü inkar eden” kişileri azarlıyor?
C: Tanrısallığın gücüne inanmanın yanı sıra, onun biçimini de korumalıyız. İsa’nın Matta 23:15-26’da öğrettiği gibi, hem içsel hem de dışsal olarak tanrısallığa sahip olmalıyız.
S: 2. Timoteos 1:14’te koruma görevini kim üstlenir ve Timoteos’a bu sorumluluk/emir neden verilmiştir?
C: Bir yandan, Efesliler 1:14’e göre Kutsal Ruh içimizdeki emaneti korur. Öte yandan, Pavlus Timoteos’a yapması gereken bir görev olduğunu söyledi: sadece kendisi için değil, diğer inananlar için de imanın gerçeğini korumak. Kutsal Ruh, imanı korumak için diğer inananları bir araç olarak kullanabilir.
S: 2 Timoteos 1:16-18’de, neden Pavlus gibi Hıristiyanlar bile diğer kutsallardan yenilenmeye ihtiyaç duyarlar?
C: Biz, tek bir beden içinde, Tanrı’nın tek bir tapınağı olarak bir arada olmak üzere yaratıldık. Birbirimizi en az üç şekilde canlandırmamız gerekir.
1) Teşvik, teselli, düzeltme ve bazen de azarlama için birbirimize ihtiyacımız vardır (1 Selanikliler 5:11-12, 14; 2 Selanikliler 2:15-17).
2) Birbirimize ruhsal olarak yardım etmenin yanı sıra, maddi ve mali olarak da yardım etmeliyiz.
3) Son olarak, sadece varlığımızla ve onlarla zaman geçirerek diğer inananları canlandırabiliriz.
Peki ya mesafe, sağlık sorunları ya da hapishane nedeniyle izole durumda olan diğer imanlılar ne olacak? Onları dualarımızda hatırlamalıyız; Tanrı da bizim eksikliklerimizi telafi edebilir.
Bir bakıma bu mektup, Timoteos için canlandırıcıydı. Pavlus’un, zindanda zincirlenmiş olmasına rağmen hâlâ Timoteos’u düşündüğünü gösteriyordu. Burada, idam edilmek üzere olan, zincirlenmiş bir mahkum, Timoteos’a hiçbir şeyden korkmasına gerek olmadığını söylüyor. Ve burada, meteliksiz bir suçlu, Timoteos’a hiçbir şeyden utanmaması gerektiğini söylüyor. Bunu size benim söylemem bir şey; ama bunu size mahkum olan Pavlus’un söylemesi başka bir şeydir.
S: 2. Timoteos 1:16-18’de, diğer Hıristiyanları nasıl cesaretlendirmeliyiz?
C: Önceki cevabın yanı sıra, onlara bir fular örmek, kurabiye ya da yemek pişirmek, onları evimize davet etmek gibi güzel şeyler yaparak sevgimizi ifade etmeliyiz.
Bazen size küçük görünen şeyler, başkaları için çok daha önemli, zor veya zahmetli olabilir. Yardım edebilmek için bu tür şeylere dikkat edin.
Son olarak, hem sizin hem de onlar için önemli olan bazı şeyler vardır; onlar için fedakarlık yapmaya hazır olun. Filipililer 2:3’te belirtildiği gibi, başkalarını kendinizden daha önemli sayın.
S: 2. Timoteos 2:1’de, lütuf Tanrı’nın hak edilmemiş bir iyiliği olduğuna göre, lütufta güçlü olmak için ne yapabiliriz?
C: Tanrı’nın lütfunun birçok yönü vardır. Tanrı’nın lütfu, zamanın başlangıcından önce vaat edilmişti (Titus 1:2) ve İsa aracılığıyla kurtuluş sağlandı (Romalılar3:24 ). Lütuf ayrıca bizi her gün ayakta tutar.
S: 2 Timoteos 2:7’de Pavlus, Timoteos’a neden olabildiğince açık bir şekilde kendini açıklamadı?
C: Yunan filozof Sokrates neden sorular sorardı? Muhtemelen Pavlus da aynı nedenlerle sordu. Pavlus açıktı, ancak Timoteos’un üzerinde düşünmesi için bu örnekleri genel terimlerle anlattı. Bazen başkalarına öğretirken, genel örnekler ve sorular kullanmak ve öğrencilerin belirli cevapları kendileri bulma sürecinden geçmelerini sağlamak iyi bir yöntemdir. Elbette Timoteos, anlamadıkları herhangi bir konu hakkında Pavlus’a mektup yazabilir ya da daha sonra onunla görüşerek sorularını sorabilirdi.
Aynı şekilde, Tanrı da bize öğretmek için sıklıkla genel örnekler kullanır. O da bizi karanlıkta bırakmaz; çünkü Tanrı bize yol göstermesi için Kutsal Ruh’u ve birbirimizi vermiştir.
S: 2. Timoteos 2:8’de Pavlus, neden Timoteos’a, sanki kolayca unutulabilecek bir sonradan akla gelen düşünceymiş gibi, İsa’nın ölümden dirildiğini hatırlamasını söylüyor?
C: Bu, sonradan akla gelen bir şey değildi. Pavlus, 2. Timoteos 2:8’de, 1. Korintliler 15:1-8’de yazdığı gibi, bunu Müjde’nin temel ve öncelikli unsurlarından biri olarak vurgulamayı unutmamasını söylüyor. Pavlus, bundan sadece bir bölüm önce, 2. Timoteos 1:10’da Mesih İsa’nın “ölümü ortadan kaldırdığını” belirtir.
Bazıları, Pavlus’un güvendiği çalışma arkadaşı Timoteos’a yazdığı için bunu hiç belirtmesine gerek olmadığını yanlış bir şekilde düşünebilir. Ancak Pavlus, Timoteos’a bile dirilişi hatırlattığına göre, biz de birbirimize bunu hatırlatmaya devam etmeliyiz.
S: 2. Timoteos 2:10’da Pavlus neden seçilmişler uğruna sabrediyor da, diğer herkes uğruna değil?
C: Pavlus, ayrım gözetmeksizin herkes için vaaz verdi ve zulüm gördü. Yine de, Pavlus’un tüm çalışmaları Tanrı’yı yüceltse de, Rab’bi seçmeyenler (Yeşu 24:21-22) ve duydukları Müjde’yi imanla birleştirmeyenler (İbraniler 4:2) için çabalarının boşuna olacağını biliyordu.
S: 2 Timoteos 2:11’de, “yaşamak için ölmek” gerektiğini nasıl açıklarsınız?
C: Görünüşte istedikleri her şeye sahip olan bazı zengin insanlar, (hızlı bir şekilde) intihar ederler ya da yavaş yavaş intihar etmek anlamına gelen uyuşturucuya yönelirler. Yaşamak için sahip olduğunuz her şey kendi içinizdeyse, hayatın boş ve içi boş bir kabuk olduğunu fark edersiniz. Ancak başkalarını severek ve kendinizden daha büyük bir şeye önem vererek, başka bir amacınız yoksa her şeyin anlamsız olduğu şeklindeki iç karartıcı tekdüzeliğin dışına çıkabilirsiniz. 1. Timoteos 5:6, zevk için yaşayan bir kişinin, hayatta olsa bile ölü olduğunu söyler.
S: 2. Timoteos 2:12, Mesih’i inkar ederek kurtuluşumuzu kaybedebileceğimizi mi gösterir?
C: Gerçek Hıristiyanlar bu konuda fikir ayrılığı içindedir. Birçok erken dönem Hıristiyan ve günümüzde de birçok Kutsal Kitap Metodisti, Nazaren, özgür irade Baptistleri, çoğu karizmatik ve Lüteriyenler gibi Hıristiyanlar buna evet derler. Diğer Baptistler, Kutsal Kitap Kilisesi mensupları ve Reformcu Hıristiyanlar ise genellikle hayır derler. Daha fazla bilgi için İbraniler 6:4-12 hakkındaki tartışmaya bakınız.
S: 2 Timoteos 2:10, Koloseliler 3:12 ve Titus 1:1’de, seçilmişler için ne anlamda bir şeyler yapıyoruz?
C: Seçilmişler sadece Mesih’e yönelmiş olanlar değildir. Seçilmişler, Mesih’e gelecek olan ancak henüz gelmemiş olanlardır da. Seçilmişlerin kimler olduğunu bilmiyoruz. Bazıları hakkında genel bir fikrimiz olabilir, ancak Tarsuslu Saul gibi diğerleri bizi tamamen şaşırtır. Herkese ayrım gözetmeksizin sevgi gösterir, ilgilenir ve müjdeyi paylaşırız; onların kurtuluşu, yani seçilmiş olmaları için dua ederiz.
S: 2. Timoteos 2:14’te, kelimeler üzerinde tartışmaktan kaçınmamız gerektiğine göre, bizimle aynı fikirde olmayanlarla asla tartışmamalı mıyız?
C: Hayır. Birincisi, 2. Timoteos2:14 ’de “tartışma” deniyor, “münakaşa”, “itiraz”, “düzeltme” veya “azarlama” denmiyor. İkincisi, burada “kelimeler yüzünden” tartışmaktan bahsediliyor, daha önemli konulardan değil.
S: 2. Timoteos 2:15’te, herkesin Tanrı’nın onayını kazanmak için bir öğrenci olması mı gerekir?
C: Evet. Elçilerin İşleri2:42 , Mezmurlar 119 ve 2. Timoteos 3:15-16’nın ima ettiği gibi, her Hıristiyan Kutsal Yazıları incelemelidir. Yalnızca bazılarına öğretme armağanı verilmiştir ve bunlar öğretmen olmalıdır (1. Korintliler 12:29; Yakup 3:1). The Expositor’s Bible Commentary cilt 11, s. 402’ye göre, bu ayetin en yakın çevirisi “gayret göster”, “acele et”, “elinden geleni yap” veya “her türlü çabayı göster”dir; sadece “çalış” değildir.
S: 2. Timoteos 2:17’de, kötü öğretiler nasıl yayılır?
C: Buradaki Yunanca kelime olan gangraina, kangren (NIV, NRSV) veya kanser/ülser (NKJV, KJV, Wuest) anlamına gelebilir. Believer’s Bible Commentary, s. 2117’ye göre her ikisi de kastedilmiş olabilir. Her halükarda, bu kelime, derhal ve sert bir şekilde müdahale edilmezse tüm vücudu enfekte edip ele geçirecek bir hastalığı ifade eder. Kangreniniz varken bir doktorun size sadece sağlıklı yaşamanız ve vücudunuzda zaten var olan şifa gücünü ortaya çıkarmanız gerektiğini söylediğini hayal edin. Hayır, doktor hayatınızı kurtarmak için derhal harekete geçmelidir. Aynı şekilde, bir kişi ya da grup sahte öğretilerle yoldan saptırıldığında, sorunun daha da ciddileşmesini önlemek için derhal uyarmalı ve azarlamalıyız.
Pavlus hâlâ hayatta olmasına rağmen, Himeneus (1. Timoteos 1:20; 2. Timoteos 2:17), Aleksandros (1. Timoteos 1:20) ve Filetus (2. Timoteos 2:17) gibi sapkınlar ve sahte öğretmenlerin derhal ifşa edilmesi ve alenen azarlanması gerekiyordu. Elçimiz Pavlus’un sahip olduğu yetkiye sahip olmadığımız için, sahte öğretmenlere karşı durma konusunda daha da gayretli olmalıyız.
S: 2 Timoteos 2:20-21’de, Romalılar 9:21-23’te bazı kapları onur için, bazılarını ise onursuzluk için yaratanın Tanrı olduğu söylendiğine göre, ne tür bir kap olacağımızı nasıl seçebiliriz?
C: Tanrı bizi kil gibi şekillendirdi, ancak Tanrı ile aramızdaki ilişki, sadece çömlekçi ile kil arasındaki ilişkiden daha fazlasıdır. Cansız kilden bile daha fazla, kendimizi sertleştirebilme (Çıkış8:15 , İbraniler3:15 ) ya da yumuşak olabilme yeteneğine sahibiz. En azından bir dereceye kadar, tüm insanlar kendi günahkârlıklarını, Tanrı’ya olan ihtiyaçlarını görmezden gelmeyi ya da fark etmeyi ve yardım için haykırmayı seçebilirler.
S: 2. Timoteos 2:21’de “uygun olmayan şeyler” neyi ifade eder?
C: Dilbilgisi açısından burada “uygun olmayan” ifadesi, tahta ve kilden yapılmış kapları, ya da yanlış öğretileri, ya da kötü insanları, ya da bunların hepsini ifade edebilir. Ancak, bunun sadece tahta ve kili kastetmesi mantıklı değildir, çünkü Pavlus bu malzemelerden kelimenin tam anlamıyla kaçınmamız gerektiğini söylemiyor. Aksine, bu ifade, tahta ve kilin temsil ettiği yanlış öğretilerden ve kötü insanlardan kaçınmamız gerektiğini ifade eder; çünkü biz de onlar gibi olmak istemeyiz.
S: 2. Timoteos 2:22’de, Tanrı bizi zaten doğru saymış olduğuna ve biz de Tanrı’yı sevip O’na iman ettiğimize göre, doğruluğu, imanı, sevgiyi ve barışı nasıl aramamız gerekir?
C: 2. Timoteos 2:22’de şöyle denir: “Saf bir yürekle Rab’bi çağıranlarla birlikte doğruluğu, imanı, sevgiyi ve barışı takip et.” Mesih’e geldiğimizde, Tanrı’yı hoşnut etmek ve Mesih’e benzemek için verdiğimiz mücadele sona ermedi; aksine, daha yeni başladı.
S: 2. Timoteos 2:14, 22-24’te, kavga etmeden sapkınlıklara nasıl karşı çıkılır?
C: Yanlışlığa karşı çıkmalıyız, kişiye kin beslememeliyiz. İmanı kararlılıkla savunmalıyız, ancak aynı zamanda insanlara o kişiyi sevdiğinizi, ondan nefret etmediğinizi hissettirmelisiniz. İnsan rakipleriniz için olabilecek en iyi şeyin gerçekleşmesini istersiniz. Onların gerçeği görmelerini, hayatlarını Mesih’e teslim etmelerini ve cennette sonsuza dek onlarla birlikte olabilmeyi dilersiniz.
S: 2. Timoteos 2:24-25’te, aptalca sorularla nasıl başa çıkılır?
C: Her şeyden önce, size aptalca gelen bir şeyin, soruyu soran kişi için ciddi bir soru olabileceğini kabul edin. Ancak bazen insanlar ciddi olmadıkları halde soru sorarlar ya da sadece sizi tuzağa düşürmeye çalışırlar. Şüphe duyuyorsanız, o kişiye saygı gösterin, ilk durumu varsayın ve cevap verme ihtiyacını karşılayın. İkinci kategoriye gelince, onların sadece zamanınızı boşa harcamak isteyebileceğini anlayın; onlara, dinleyecekleri yararlı hiçbir şey söyleyemeyebilirsiniz. Sadece hata yaptığınızda sizi dinlerler. Ancak, başkaları da onlara verdiğiniz cevabı duyabilir; bu nedenle, soruyu soran kişinin samimi olup olmadığına bakılmaksızın akıllıca cevap verin.
S: 2. Timoteos 2:25 ve Elçilerin İşleri 5:31’de tövbe, Tanrı tarafından mı verilir, yoksa Elçilerin İşleri 17:30 ve Markos 1:15’te gösterildiği gibi, yapmamız emredilen bir şey midir?
C: Her ikisi de. Tanrı bize tövbe etme fırsatı verir, ancak aslında bizim yerimize tövbe etmez. Tövbe, Tanrı’nın bir armağanıdır, ancak bu armağanı kabul etmemiz gerekir.
S: 2. Timoteos 2:15, 20-21, 24-26’da işçi, kap ve hizmetkar arasındaki fark nedir?
C: 2. Timoteos 2:15’teki bir işçi, işinde mükemmelliğe ulaşmaya çalışmalıdır.
2. Timoteos 2:20’deki kap konusunda Pavlus, onun yapısına, kullanımına ve kaderine odaklanmaktadır. Yeşaya 52:11’de temiz kaplar olmamız emredilmektedir.
2. Timoteos 2:24-26’daki hizmetkar, sadece alçakgönüllü, eğitimsiz bir köle değil, efendisinin iradesini nasıl yerine getireceğini bulma sorumluluğu verilen bir hizmetkardır. Bir hizmetkar, iyi hizmet etmeye çalışmalıdır.
S: 2. Timoteos 3:1-8’de, Tanrı bize gelecekte korkunç bir dönemin olacağını söylemekle yetinmek yerine, bunu önlemek için neden bir şey yapmadı?
C: Sağlam teolojinin önemli bir parçası, “Tanrı izin verir” ifadesini anlamaktır. Her şey Tanrı’nın amacına uygun olarak işler (Efesliler 1:11, Süleyman’ın Özdeyişleri 16:4); ancak Matta 23:37-39, Efesliler 4:30 ve İbraniler 3:10’da da görüldüğü gibi, Tanrı, O’nun yüreğini kıran, O’nu öfkelendiren ve Kutsal Ruh’unu üzen olaylara izin verir (Yeşaya 63:10). Kutsal Kitap, bu dünyanın mümkün olan en iyi dünya olduğunu asla söylemez; ancak pek çok kişi, bunun Tanrı’nın cennette mümkün olan en iyi dünyayı yaratmak için izlediği en iyi süreç olduğuna inanır.
S: 2. Timoteos 3:2’de, günümüzde bazı insanlar nasıl kendilerini seven kişiler oluyorlar?
C: Evrendeki en önemli şeyin siz olduğunu düşündüğünüzde, evreniniz gerçekten de çok küçük görünür. Küçük ve geçici hayatınızın dışında bir amaç yoksa, her şey anlamsızdır. İnsanlar, başkalarını önemsiz görerek ve yalnızca kendilerini ilerletmeye çalışarak giderek daha fazla bencil hale gelebilirler. Bazen başkaları onları yavaşlattığında sabırsızlanırlar, çünkü diğer insanların önemli olmadığını, sadece kendilerinin önemli olduğunu düşünürler. Ancak birileri ya da bir şey için yaşamıyorsanız, o zaman hiçbir şey için yaşamıyorsunuz demektir.
Belki de inananlar için bunun panzehiri, hayatınızın ne kadar uzun olduğunu ve yine de yeryüzündeki hayatınızın ne kadar kısa olduğunu düşünmektir. Yeryüzündeki zamanınız, Tanrı, melekler ve diğer inananlarla birlikte cennette geçireceğiniz zamana kıyasla bir zerreden bile daha azdır. Bunu akılda tutarak, yok olup giden önemsiz şeylerle değil, önemli olan ebedi şeylerle ilgilenin.
S: 2. Timoteos 3:2’de, insanların “kendilerini seven” olması kötü bir şey olduğuna göre, neden Matta 22:39’da komşumuzu kendimiz gibi sevmemiz gerekiyor?
C: 2. Timoteos 3:2’nin anlamı, başkalarından çok kendini seven insanlardır; buna, başkalarını değil, yalnızca kendini sevenler de dahildir. Hepimiz kendimizi sevmekten çok Tanrı’yı seven kişiler olarak nitelendirilmeliyiz. Ayrıca, Filipililer 2:3’te belirtildiği gibi, komşularımızı kendimiz gibi sevmeli ve başkalarını kendimizden daha önemli görmeliyiz. Tamamlayıcı cevaplar için bkz. When Critics Ask, s. 355-356 ve Encyclopedia of Bible Difficulties, s. 335-337.
S: 2 Timoteos 3:2’de insanlar neden parayı severler ve bunun Matta 13:22’deki servetin aldatıcılığıyla ne ilgisi vardır?
C: İnsanlar açgözlülük, korku ve güvensizlik ya da statü ve prestij nedeniyle parayı severler. Herkes paranın hem kötü hem de iyi amaçlar için kullanılabileceğini bilir, ancak pek çok kişi İsa’nın servetin kendisinin de “aldatıcı” olduğunu söylediğini unutur. Aslında öncelikle kendimiz için olsa da, öldükten sonra hayır kurumlarına bağış yapmak gibi iyi bir amaç uğruna para biriktirdiğimizi kendimize çok kolay bir şekilde haklı gösterebiliriz.
Robin Hood, zenginlerden çalarak yoksullara verirdi. Ancak eminim ki Robin Hood ve onun “yoksul adamları” da kendileri için önemli bir pay almıştır. Ayrıca, yoksullara yardım etmek iyi bir şey olsa da, Tanrı insanların başkalarını soyarak O’na ve diğer insanlara karşı günah işlemesini istemez. Yoksullara yardım etmek için hırsızlık yapmak ya da soymaktansa, hiç yardım etmemek daha iyidir.
S: 2. Timoteos 3:8’de geçen Jannes ve Jambres kimlerdir ve isimleri Yeni Ahit’e nasıl girmiştir?
C: Bunlar, Mısır’dan Çıkış 7:11-12, 22; 8:7, 18-19’da Musa’ya karşı çıkan iki Mısırlı sihirbazın isimlerinin Yunanca biçimleridir. İsimleri Eski Ahit’te geçmemektedir, ancak Yahudi geleneğinde ve tarihçi Pliny’nin kayıtlarında korunmuştur.
Anchor Bible Dictionary’nin 3. cildinin 638. sayfasında şöyle denmektedir: “Bu iki sihirbaz kardeş, Arapça, Aramice, Yunanca, İbranice, Latince, Eski ve Orta İngilizce ile Süryanice dillerinde günümüze ulaşan Yahudi, Hıristiyan ve pagan kaynaklarda sıkça geçmektedir. İbranice ve Aramice literatürde isimleri y(2)hny// ve mmr/ olarak geçmekte olup, sonuna samek harfi eklenmiş daha Helenleştirilmiş biçimleri de ynys ve ym(b)rys olarak görülmektedir.”
İşte bazı örnekler:
Menahoth 85a: “Yohane ve Mambres”
Kumran’daki Zadokit Eseri7:19 “Yohaneh ve kardeşi”
Çıkış 7:11 üzerine Jonathan’ın Targumu.
Kumran 6Q15’te (Şam Belgesi) 5 17b-19 M.Ö. 1. yüzyıl (Yohanah/Yhnh ve kardeşi) Görünüşe göre, burada Mısırlılardan ziyade Musa ve Harun’un İsrailli düşmanları olarak tasvir ediliyorlar.
Yalqut Reu.
Yahudi olmayan tarihçi Pliny (M.S. 77), Zerdüşt’ten binlerce yıl sonra Musa, Jannes ve “Lotapes”ten Yahudiler arasında sihirbazlar olarak bahseder.
Neo-Platonist Apamealı Numenius (M.S. 2. yüzyıl), Jannes ve Jambres’in Musa’nın Mısır’a getirdiği en büyük felaketleri bile geri çevirebildiklerinden bahseder. (Eusebius’un Praeparatio Evangelica 9:8’den). Origen de Apamealı Numenius hakkında bundan bahseder.
Origen’in Matta İncili Üzerine Yorum adlı eserinde atıfta bulunulan, Jannes ve Jambres adlı bir kitap vardı (muhtemelen bir Yahudi tarafından yazılmıştı).
Nicea Konsili’nden önce Jannes ve Jambres’ten bahseden Hıristiyan yazarlar Origen ve Kartaca’lı Cyprian’dır. Nicea Konsili’nden sonra da bu konuyla ilgili başka Hıristiyan kaynaklar bulunmaktadır.
S: 2. Timoteos 3:12’de, eğer birisi zulüm görmemişse, bu onun Hıristiyan olmadığı anlamına mı gelir?
C: Hem hayır hem de evet. Pavlus gibi dindar insanlar diğer insanlardan şiddetli zulüm görürken, Eyüp gibi diğer dindar insanlar ise insanlardan çok az zulüm görür ya da hiç görmez. Ancak tüm dindar insanlar, şeytanlardan gelecek kaçınılmaz zulme karşı sabırla direnmelidir. Tehditler, eylemler ve ayartmalar şeklinde ortaya çıkan bu zulüm, genellikle başka insanlar aracılığıyla da gelir.
S: 2. Timoteos 3:16’da geçen “Kutsal Yazılar” ifadesi, tüm Kutsal Yazıları mı, yoksa yalnızca Tanrı tarafından verilen Kutsal Yazıları mı ifade eder?
C: Yunanca dilbilgisi kurallarına göre, ilk ana fiil bulunmadığında cümle “Tüm Kutsal Yazılar Tanrı esinlemedir” şeklindedir. Bunu “Tanrı esinlemiş tüm Kutsal Yazılar” olarak çevirmek yanlıştır. *Bible Difficulties and Seeming Contradictions* (s. 13) kitabına göre, Martin Luther bu ayeti yanlış çevirmiştir; ancak Luther, tüm Kutsal Yazıların Tanrı esinlemesi olduğuna inanıyordu.
Tanrı tarafından verilmemiş “Kutsal Yazılar”, Eski ve Yeni Ahit’in tamamı ile erken dönem kilise tanıkları için bilinmeyen bir kavramdı. Tanrı tarafından verilmemiş, hatta Tanrı tarafından verilmiş ancak daha sonra “yürürlükten kaldırılmış” “gerçek” kutsal yazılara inanan başka bir din mensuplarına dair bilinen ilk örnek, Hristiyanlıkta değil, Muhammed’in zamanındaki İslam’dadır.
S: 2. Timoteos 3:16’da Pavlus sadece Eski Ahit’ten mi bahsediyor?
C: Hayır. Pavlus “tüm Kutsal Yazılar” dediğinde, Kutsal Yazı olarak kabul ettiği her şeyi kastetmiştir. *Kutsal Kitap’taki Zorluklar ve Görünür Çelişkiler* (s. 12-13) adlı eserde, Pavlus’un 1. Timoteos5:18 ’de İncil’den (Matta10:10 ve Luka 10:7) alıntılar yaptığı ve bunları Kutsal Yazı olarak sunduğu belirtilmektedir.
S: 2. Timoteos 3:16-17’de, Kutsal Kitap’ın Hristiyan doktrini için gerekli olan her şeyi içerdiği gerçekten doğru mu?
C: Evet. İşte beklenmedik bir kaynaktan gelen alışılmadık bir ifade. Yehova’nın Şahitleri’nin Gözcü Kulesi dergisinde8/15/1981 s. 28-29’da şöyle denmektedir: “Onlar, ister tek başlarına ister evde küçük gruplar halinde olsun, yalnızca Kutsal Kitabı okumanın yeterli olduğunu söylüyorlar. Ancak garip bir şekilde, bu tür ‘Kutsal Kitap okumaları’ yoluyla, tam da 100 yıl önce Hıristiyan dünyasının din adamlarının yorumlarında öğretilen sapkın öğretilere geri dönmüşlerdir…” - Kutsal Kitap okuyucularının bu öğretilere geri dönmesi gerçekten de tuhaf!
“Yehova’nın Şahitlerine Ayet Ayet Cevaplar” kitabının 98-100. sayfalarında, Gözcü Kulesi Cemiyeti’nin, Kutsal Kitabı tek başına okuyan Yehova’nın Şahitlerinin Gözcü Kulesi öğretilerine inanmayı bırakıp Hıristiyan kiliselerinin öğretilerine geri döndüklerini kabul ettiği belirtilmektedir. Öyleyse, hangisinin öğretileri gerçekten Kutsal Kitaba dayanmaktadır?
S: 2. Timoteos 3:17’de, insanlar kusursuz olabilir mi?
C: Bu dünyada hayır, ancak cennette tüm inananlar kusursuz olacaklardır. Filipililer 3:15 ile ilgili tartışmaya da bakınız.
S: 2. Timoteos 4:7’de Pavlus iyi mücadeleyi nasıl verdi ve bugün biz nasıl vermeliyiz?
C: Pavlus, geçmişte yaptığı kötülükleri unutarak, Mesih’e yakın kalarak ve Tanrı’nın kendisine verdiği yetenekleri gayretle kullanarak, müjdeyi yaymak, başkalarını yetiştirmek, kiliseyi korumak ve büyütmek ve Tanrı’yı yüceltmek için elinden gelenin en iyisini yaptı. Ancak Pavlus daha fazlasını yapmak istiyordu. Bir askerin “sivil işlere bulaşmaktan kaçınması” gerektiği yönündeki Timoteos’a verdiği talimatı (2. Timoteos 2:4) göz önünde bulundurarak, Pavlus Timoteos’a Tanrı’nın krallığıyla ilgisi olmayan işlere daha az zaman ayırmasını tavsiye etti.
S: 2. Timoteos 4:8’de Pavlus, sadece göksel tacı kazanmak için mi bu işleri yaptı?
C: Hayır, onu harekete geçiren öncelikle “Tanrı’nın sevgisiydi” (2 Korintliler5:14 ). Bununla birlikte Pavlus, göksel tacını da büyük bir özlemle bekliyordu (2 Timoteos 4:8). Pavlus’un tacı, sadece altın bir ağırlık değildi; Filipililer 4:1’de belirtildiği gibi, Pavlus’un Müjde’yi duyurduğu insanların sevinci ve onlarla kurduğu kardeşlikti.
S: 2. Timoteos 4:10’da, Pavlus Filemon 24’te Demas hakkında iyi sözler söylemişken, Demas nasıl Pavlus’u terk edebildi?
C: 2. Timoteos ve Titus, Pavlus’un yazdığı son mektuplardı. Pavlus, daha önce Filemon 24’te Demas hakkında iyi sözler söylemişti ve Koloseliler’de4:14 Pavlus, Demas’la birlikteydi. Ancak Demas, bu dünyayı sevdiği için geri döndü ve Pavlus’u terk etti. Bugün bile, bazıları Mesih’e hizmet ederken, daha sonra bu dünyayı sevdikleri için O’ndan yüz çevirebilirler.
S: 2 Timoteos 4:10’da, Demas ve diğerleri neden bir süre Tanrı’ya hizmet ettikten sonra, bu dünyayı sevdikleri için ayrılıyorlar?
C: Demas’ın Tanrı’ya açıkça sırt çevirdiği söylenmiyor. Öyle yapmış olabilir, ancak Demas’ın hem Tanrı’yı hem de dünyayı sevmek istemiş olması da mümkündür. Ancak dünyayı da sevdiğinizde, bu sevgi giderek büyüyebilir ve sonunda kişi, farkında olmadan Tanrı’ya ve O’nun iradesine sırtını döner.
S: 2. Timoteos 4:10 ve Titus 3:12’de, Titus’un Dalmaçya’ya gitmesi konusunda ilginç olan nedir?
C: Titus 3:12’de Pavlus, Titus’tan Nikopolis’te kendisiyle buluşmasını istemiştir. Pavlus “orada” dediğine göre, The Expositor’s Bible Commentary cilt 11, s. 448’e göre bu, Pavlus’un henüz Nikopolis’e varmadığını gösterir. The New International Bible Commentary, s. 1491’de Nikopolis’in Dalmaçya’ya ilerlemek için stratejik bir şehir olduğu belirtilmektedir. 2. Timoteos4:10 ’de Pavlus, Titus’un Dalmaçya’ya gittiğini söyler. Bu da bize Pavlus’un 2. Timoteos’tan önce Titus’a mektup yazdığını gösterir.
S: 2. Timoteos 4:11’de, Pavlus Elçilerin İşleri 15:37-40’ta Markos’u yanına almak istememişken, Markos Pavlus için neden yararlı oldu?
C: Markos daha önce Pavlus’un misyonerlik yolculuğunun ortasında onu terk etmişti. Barnaba ona bir şans daha vermek istediğinde Pavlus reddetti, bu yüzden ayrıldılar. Kilise tarihi bize, Barnaba ve Markos’un Mısır’da müjdeyi duyurmak için Tanrı tarafından büyük ölçüde kullanıldığını söyler. Pavlus, Markos’u yanına almayarak bir yargı hatası yapmıştı, ancak Tanrı o kadar harikadır ki, planının bir parçası olarak hatalarımızı bile kendi yüceliği için kullanabilir.
Daha sonra Pavlus, Markos’un değerli olduğunu fark etti ve Markos’un önceki davranışını vurgulamadan bu gerçeği belirtmek için, Markos’u ismen istedi.
S: 2. Timoteos 4:13’te Pavlus neden parşömenler ve bir pelerin gibi kişisel eşyalarını elinde tuttu? Elçilerin İşleri 4:32-35’te havarilerin her şeyi ortak kullandığı belirtiliyor.
C: Elçilerin İşleri 4:32-35, ilk havarilerin her şeyi ortak kullandığına dair bir örnektir, bir emir değildir. 2. Timoteos4:13 , kişisel mülkiyete sahip olmanın da sorun olmadığını gösterir. Ancak Elçilerin İşleri 5:1-11’deki Ananias ve Safira’nın örneği, Tanrı’ya ne vermeye karar verirseniz verin, verdiğiniz şey konusunda dürüst olmanız gerektiğini gösterir. Mülkiyet konusunda daha fazla bilgi için Yeni Hıristiyan Ahlak ve Pastoral Teoloji Sözlüğü’nün 697-699. sayfalarına bakınız.
S: 2 Timoteos 4:13’te Pavlus neden Tanrı’nın sözüyle kişisel bir ricada bulunuyor?
C: Kutsal Yazılar bize sadece doğrudan öğretilerle değil, örneklerle de yol gösterir. Bu ayet, Pavlus’un insanlarla nasıl ilişki kurduğunu ve kişisel mülkiyetin sorun olmadığını göstermek açısından yararlıdır.
S: 2. Timoteos 4:14’te bahsedilen Aleksandros, 1. Timoteos1:20 ’de geçen Aleksandros ile aynı kişi midir?
C: Pavlus her iki durumda da Timoteos’a hitap etmektedir ve bunun aynı Aleksandros olması için hiçbir engel yoktur. Öte yandan, Aleksandros oldukça yaygın bir Yunan ismiydi.
C: Pavlus, Aleksandros’u lanetlediğini asla söylememiştir; ancak okuyucularına, Tanrı’nın insanları yaptıklarına göre ödüllendireceği için Hıristiyanların intikam peşinde koşmalarına gerek olmadığını hatırlatmıştır.
S: 2 Timoteos 4:17’de, Rab Pavlus’un yanında durup onu nasıl güçlendirdi ve biz bunu nasıl anlıyoruz?
C: Pavlus Kutsal Yazıları okudu ve gerçeği biliyordu, ancak burada bahsettiği şey bu değildir. Pavlus, Mesih’in kendisinde yaşadığını ve Kutsal Ruh’un Pavlus aracılığıyla işlediğini söyledi. Biz de Pavlus gibi Tanrı’ya bağlı kalmalı ve O’nunla yakın bir şekilde yürümeliyiz.
C: 2. Timoteos, kitabın Pavlus tarafından yazıldığını belirtir; Pavlus genellikle sadece “elçi” olarak anılır ve ilk kilise bu iddiayı sorgulamak için hiçbir neden bulmamıştır.
Lyonlu İrenaeus (M.S. 182-188), 2. Timoteos 4:10,11 ayetlerini mektuplarda Pavlus’un yazdığı olarak aktarır. İrenaeus, “Sapkınlıklara Karşı” adlı eserinin 3. kitabı, 14.1, s. 438
Muratorian Kanonu (M.S. 190-217), 3. bölüm, s. 603’te, Pavlus’un mektuplarında yedi kiliseye yazdığından bahseder: Korintliler (2 mektup), Efesliler, Filipililer, Koloseliler, Galatyalılar, Selanikliler (2 mektup) ve Romalılar. Ayrıca Filemon’a, Titus’a ve Timoteos’a iki mektup yazmıştır.
İskenderiyeli Clement (M.S. 202), Timoteos’a atıfta bulunarak 1. Timoteos 6:20,21’i alıntılar. Ardından şöyle der: “Bu sözle suçlu bulunan sapkınlar, Timoteos’a yazılan Mektupları reddederler.” Stromata, 2. kitap, 11. bölüm, s. 359
Tertullian (M.S. 207/208) (kısmen), Marcion’a, elçinin Timoteos’a yazdığı iki mektubu ve Titus’a yazdığı bir mektubu neden kutsal metin olarak kabul etmediğini sorar. Marcion’a Karşı Beş Kitap, 5. kitap, 21. bölüm, s. 473.
Origen (M.S. 225-253/254) (ima yoluyla), 2. Timoteos 3:6-7’yi Pavlus’a ait olarak alıntılar. Origen, Celsus’a Karşı, kitap 6, bölüm 24, s. 584
Origen (M.S. 239-242) (kısmen), 2. Timoteos 3:4’ün bir bölümünü elçi tarafından yazılmış olarak alıntılar. “Ezekiel Üzerine Vaazlar”, vaaz 3, bölüm 5.2, s. 59
Origen (M.S. 233/234) (1. Timoteos, 2. Timoteos’u ima eder), 1. Timoteos 2:8’i Pavlus’un sözü olarak alıntılar. Dua, bölüm 9.1, s. 38
Kartaca’lı Cyprian (M.S. 246-258 civarı) “Aynı konuyla ilgili olarak, Pavlus 2. Timoteos Mektubunda şöyle der: ‘Şimdi kurban ediliyorum ve göğe alınışımın zamanı yaklaştı. İyi bir mücadele verdim, yolumu tamamladım, imanı korudum. Şimdi bana, o gün Rab’bin, “ ” adil Yargıç’ın vereceği doğruluk tacı kalmıştır; ve bu sadece bana değil, O’nun ortaya çıkışını seven herkese de verilecektir.’” [2. Timoteos 4:6-8] Kıbriyen’in İncelemeleri, İnceleme 12, üçüncü bölüm, 16. bölüm, s. 539. Ayrıca bkz. İnceleme 12, üçüncü bölüm, 67. bölüm, s. 551.
Kartaca’lı Cyprian (yaklaşık M.S. 246-258) “Bunu bekleyerek, kutsal Elçi Pavlus Timoteos’a mektup yazar ve ona bir piskoposun ‘kavgacı ya da çekişmeci olmaması, aksine nazik ve öğüt kabul eden biri olması’ gerektiğini hatırlatır.” [2. Timoteos 2:24] Cyprian’ın Mektupları, Mektup 73, bölüm 10, s. 389
Kartaca’lı Cyprian (yaklaşık M.S. 246-258) (ima yoluyla, eğer birincisi varsa, ikincisi de vardır) “Elçi, Timoteos’a yazdığı Birinci Mektubunda şöyle der: ‘Ama kimse kendi yakınlarına, özellikle de kendi ev halkına bakmazsa, imanı inkar etmiş olur ve bir kafirden daha kötüdür.’” Kiprian’ın İncelemeleri, İnceleme 12, bölüm 3, 75. bölüm, s. 552
İskenderiyeli Aleksandros (M.S. 313-326), 2. Timoteos 3:4’ün yarısını alıntılar. Bu alıntı, “kutsal Pavlus’a göre” ifadesiyle tanıtılan üç ayetten oluşan uzun bir zincirin sonunda yer alır. Arian Sapkınlığı Üzerine Mektuplar, Mektup 1, bölüm 13, s. 296
Nicea’dan sonra Hegemonius (4. yüzyıl), “Pavlus’un da Timoteos’a yazdığı ikinci mektubunda şu sözlerle bize anlattığı gibi: ‘Jamnes ve Mambres’in Musa’ya karşı çıktığı gibi, bunlar da gerçeğe karşı çıkmışlardır: zihni yozlaşmış, iman bakımından reddedilmiş kişiler.’” (Ortodoks Diodorus konuşuyor) Manes ile Tartışma, bölüm 45, s. 221
Archelaus (M.S. 262-278) (kısmen), 2. Timoteos 4:7-8’i “kutsal elçi” tarafından yazılmış olarak alıntılar; Manes ile Tartışma, 35. bölüm, s. 209. Ayrıca 36. bölüm, s. 210’da 2. Timoteos 3:8,9’a da atıfta bulunur.
Nicea’dan sonra, Yuhanna Chrysostom (M.S. 396 civarı), 2. Timoteos üzerine yazdığı 1. Vaaz’da bunun elçi Pavlus tarafından yazıldığını söylemiştir.
2. Timoteos 2:8’deki alışılmadık bir ifade, İsa’nın “Davut’un soyundan” geldiğidir; Yunanca’da kelimenin tam anlamıyla “Davut’un tohumundan”dır. Bu ifade başka bir yerde sadece Romalılar 1:3’te (“Davut’un soyundan gelen”) bulunur. Diğer yerlerde bu ifade kullanılmamıştır; örneğin Vahiy 5:5’te bunun yerine “Davut’un Kökü” denmektedir.
S: 2. Timoteos’ta, elimizdeki metnin orijinal metnin güvenilir bir şekilde korunmuş hali olduğunu nasıl anlarız?
C: En az üç neden vardır.
1. Tanrı, Yeşaya 55:10-11; Yeşaya 59:21; Yeşaya 40:6-8; 1. Petrus 1:24-25 ve Matta 24:35’te sözünü koruyacağına söz vermiştir.
2. Erken dönem kilisenin kanıtları. I. İznik Konsili’ne (M.S. 325) kadar olan erken dönem kilise yazarları, imaları saymazsak 2. Timoteos’tan yaklaşık 47 kez alıntı yaptılar. Kısmi ayetleri de sayarsak, 2. Timoteos Kitabı’nın %34’ünü alıntılamışlardır. Bu, toplam 83 ayetten 28,0’dır.
İşte 2. Timoteos’taki ayetlere atıfta bulunan 8 Nicea öncesi yazar.
Polikarp (M.S. 100-155), 2. Timoteos 2:12’den alıntı yapar: “O [Rab], bizi ölümden dirilteceğine ve O’na layık bir şekilde yaşarsak, ‘O’nunla birlikte hüküm süreceğimize’ söz vermiştir; tek şart, iman etmemizdir.” Polikarp’ın Filipililere Mektubu, 5. bölüm, s. 34
Lyonlu İrenaeus (M.S. 182-188), 2. Timoteos 4:10,11’i mektuplarda Pavlus’a ait olarak alıntılar. İrenaeus, Heresilere Karşı, 3. kitap, 14.1, s. 438
Muratorian Kanonu (M.S. 170-210), ANF cilt 5, s. 603’te, Pavlus’un Timoteos’a yazdığı iki mektubun yanı sıra Pavlus’un diğer 11 mektubundan da bahseder.
İskenderiyeli Clement (M.S. 193-202), “kutsal elçi”nin 2. Timoteos 2:14, 16, 17’yi yazdığını söyler ve bu ayetleri alıntılar. Stromata, kitap 1, bölüm 10, s. 311
Tertullian (M.S. 207/208), Marcion’a, elçinin Timoteos’a yazdığı iki mektubu ve Titus’a yazdığı bir mektubu neden kutsal metin olarak kabul etmediğini sorar. Marcion’a Karşı Beş Kitap, 5. kitap, 21. bölüm, s. 473.
Hippolytus (M.S. 222-235/236), 2. Timoteos 4:8a’ya atıfta bulunur. Mesih ve Deccal Üzerine İnceleme, bölüm 31, s. 210
Origen (M.S. 240 civarı), Yeşaya 11:2-3’ü ve ardından 2. Timoteos 1:7’yi alıntılar. “Ve sen de Kutsal Yazılardan bu ayetleri bir araya getirebilirsin.” Yeremya Üzerine Vaazlar, Vaaz 8, bölüm 5, s. 81
Kartaca’lı Cyprian (M.S. 246-258 civarı), 2. Timoteos 2:4,5’i “Timoteos’a” diye alıntılar. Cyprian’ın İncelemeleri, İnceleme 3, Üçüncü Kitap, Tanıklıklar, bölüm 11, s. 536
Kartaca’lı Cyprian (yaklaşık M.S. 246-258), Pavlus’un Timoteos’a yazdıklarından bahseder ve 2 Timoteos2:24 ’dan alıntı yapar. Mektup 73.9, s. 389
İskenderiye’li Aleksandros (M.S. 313-326), 2. Timoteos 3:4’ün yarısını alıntılar. Bu alıntı, “kutsal Pavlus’a göre” ifadesiyle tanıtılan üç ayetten oluşan uzun bir alıntı zincirinin sonunda yer alır. Arian Sapkınlığı Üzerine Mektuplar, Mektup 1, bölüm 13, s. 296
İskenderiye’li Aleksandros (M.S. 313-326), 2. Timoteos 2:17’ye atıfta bulunarak Himeneos ve Filetos’tan bahsetmektedir. Arian Sapkınlığı Üzerine Mektuplar, Mektup 2, bölüm 5, s. 298
Nicea’dan sonra 34’ten fazla yazar
Eusebius’un Kilise Tarihi (M.S. 323-326)
Suriyeli Aphrahat (M.S. 337-345), 2. Timoteos 2:11,12’yi yorumlar. Seçilmiş Kanıtlar, Kanıt 6, bölüm 1, s. 363
Hegemonius (4. yüzyıl), 2. Timoteos 4:7-8’i “kutsal elçi” tarafından yazılmış olarak alıntılar; Manes ile Tartışma, 35. bölüm, s. 209. Ayrıca 36. bölüm, s. 210’da 2. Timoteos 3:8,9’a da atıfta bulunur.
İskenderiyeli Athanasius (M.S. 367), “Bayram Mektubu 39”da s. 552’de Yeni Ahit kitaplarını sıralamaktadır.
Poitiers’li Hilary (M.S. 355-367/368), aynı bölümde Kutsal Elçi Pavlus’tan bahsettikten hemen sonra, 2. Timoteos 2:17’nin yarısını “Elçi” tarafından yazılmış olarak alıntılar. “Üçlü Birlik” adlı eserinin 8. kitabı, 1. bölüm, s. 137’de
Synopsis Scripturae Sacrae (M.S. 350-370 veya 5. yüzyıl), Pavlus’un Timoteos’a yazdığı iki mektubu Yeni Ahit’in bir parçası olarak belirtir. 2. Timoteos 1:1-2a’dan alıntı yapar.
Cheltenham Kanonu (yaklaşık M.S. 360-370)
Suriyeli Efrem (M.S. 373)
Laodikeia Sinodu (Frigya’da) (M.S. 343-381), 60. kanon, s. 159’da Eski Ahit ve Yeni Ahit kitaplarını listeler. 59. kanon, s. 158’de, kilisede yalnızca Eski ve Yeni Ahit’in kanonik kitaplarının okunabileceğini belirtir.
Kapadokyalı Basileios (M.S. 357-378/379), 2. Timoteos 2:2’yi Pavlus’a atfederek alıntılar. Ruh Üzerine, 13.29. bölüm, s. 19
Ambrosiaster (M.S. 384'ten sonra)
Kudüs'lü Cyril (yaklaşık 349-386)
Milano'lu Ambrose (M.S. 370-390), 2. Timoteos 4:7,8'i Pavlus'un sözleri olarak alıntılar. Ruhbanın Görevleri, 1. kitap, 15.58. bölüm, s. 11.
Nazianzenli Gregory (M.S. 330-391)
Barselona'lı Pacian (M.S. 342-379/392), 2. Timoteos 1:4'ü Pavlus'un Timoteos'a yazdığı bir mektup olarak alıntılar. Mektup 3, bölüm 15.1, s. 55
Amphilochius (M.S. 394'ten önce) Iambi ad Seleucum
Yuhanna Chrysostom (M.S. 396), 2. Timoteos üzerine on vaaz yazmıştır; bu vaazlar günümüze kadar korunmuştur. 2. Timoteos üzerine yazdığı 1. vaazında, bu ayetin elçi Pavlus tarafından yazıldığını belirtmiştir.
Nyssa’lı Gregory (M.S. 356-397 civarı), Eunomius’a Karşı adlı eserinin 7. kitabı, 1. bölüm, s. 192’de 2. Timoteos 3:16’nın dörtte birini havari tarafından yazılmış olarak alıntılar.
Süryanice Adımlar Kitabı (Liber Graduum) (M.S. 350-400)
Azize Catherine’in Süryanice Kataloğu (yaklaşık M.S. 400)
Salamisli Epifanius (M.S. 360-403)
Roma Papa I. Innocent (yaklaşık M.S. 405)
Rufinus (M.S. 374-406)
Severian (M.S. 408'den sonra)
Hieronymus (M.S. 373-420), 2. Timoteos 4:7,8'i Havari Pavlus'un sözleri olarak aktarır.
Kartaca Konsili (M.S. 393-419)
Hippo'lu Augustine (M.S. 388-430), Pavlus'un 1. Timoteos ve 2. Timoteos'u yazdığını belirtir. Günahların Bağışlanması ve Vaftiz, 48. bölüm, s. 33
John Cassian (M.S. 419-430), “Başrahip Chaeremon’un Üçüncü Konferansı” adlı eserinin 12. bölümünde, s. 429’da, 1. Timoteos 4:14 ve 2. Timoteos 1:6 ayetlerini “Timoteos’a” diye alıntılar.
Lerinsli Vincent (M.S. 434 civarı)
Sokrates (M.S. 400-439 civarı) Kilise Tarihi
Eucharius (yaklaşık M.S. 424-455) Öğretiler
Kiroslu Theodoret (piskopos ve tarihçi) (M.S. 423-458)
İskenderiyeli Cyril (M.S. 444)
Sulca'lı Euthalius (M.S. 450 civarı)
Akvitanya'lı Prosper (M.S. 425-465), 2. Timoteos 1:8 ve devamını “Timoteos'a” olarak adlandırır
diğerleri de.
Sapkınlar ve sahte kitaplar arasında
Arian sapkını Eunomius (M.S. 360 civarı-M.S. 394 civarı), 2. Timoteos 2:25'e “kutsal Pavlus” tarafından yazılmış olarak atıfta bulunur; Savunma Mektubu, 19. bölüm, s. 57
Sapkın Pelagius (M.S. 416-418)
Pelagian sapkını Mopsuestia’lı Theodore (M.S. 392-423/429), 2. Timoteos 2:19’un bir bölümünü alıntılar: “Rab, kendisinin olanları bilir.” Zekeriya Yorumları, 14. bölüm, s. 393
3. Elimizdeki en eski 2. Timoteos el yazmaları, el yazmaları arasında küçük farklılıklar olduğunu, ancak teolojik açıdan önemli hiçbir hata bulunmadığını göstermektedir.
Sinaiticus [Si] M.S. 340-350
2. Timoteos, Vaticanus [B]’da korunmamıştır.
Alexandrinus [A] M.S. 450 civarı
Ephraemi Rescriptus [C] 5. yüzyıl
Claromontanus [D] 5./6. yüzyıl
I Washington, D.C. 5. yüzyıl
İtalik [Ital] 4. ila 13. yüzyıllar
Bohairik Kıpti [Boh] 3./4. yüzyıl
Sahidik Kıpti [Sah] 3./4. yüzyıl
Latince Vulgata [Vg] 4. ve 5. yüzyıllar
Ermenice [Arm] 5. yüzyıldan itibaren
Gürcüce [Geo] 5. yüzyıldan itibaren
Etiyopça [Eth] M.S. 500 civarı
Peshitta Süryanice [Syr P] M.S. 400-450
Harclean Süryanice [Syr H] M.S. 616
2. Timoteos'un erken dönem el yazmaları hakkında daha fazla bilgi için www.BibleQuery.org/2 Timothy Manuscripts.html adresini ziyaret edin.